Otwórz menu główne

Chałubińskiego 8

wieżowiec w Warszawie
(Przekierowano z Oxford Tower)

Chałubińskiego 8[1] lub Ch8[2], pierwotna nazwa Intraco II, później Oxford Towerwieżowiec znajdujący się w Warszawie przy ul. Chałubińskiego 8.

Chałubińskiego 8
Ilustracja
Ch8
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Chałubińskiego 8
Architekt Jerzy Skrzypczak, Halina Świergocka-Kaim, Wojciech Grzybowski, Jan Zdanowicz, Jerzy Janczak
Wysokość całkowita 150 m
Wysokość do dachu 140 m
Kondygnacje 46 + 2 podziemne
Rozpoczęcie budowy 1975
Ukończenie budowy 1978
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Chałubińskiego 8
Chałubińskiego 8
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chałubińskiego 8
Chałubińskiego 8
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Chałubińskiego 8
Chałubińskiego 8
Ziemia52°13′34″N 21°00′15″E/52,226111 21,004167
[ttp://chalubinskiego8.pl/ Strona internetowa]

Spis treści

OpisEdytuj

Biurowiec został wzniesiony w latach 1975–1978 przez szwedzką firmę BPA Byggproduktion AB według projektu zespołu architektów: Jerzego Skrzypczaka, Haliny Świergockiej-Kaim, Wojciecha Grzybowskiego, Jana Zdanowicza i Jerzego Janczaka. W momencie oddania do użytku był to najnowocześniejszy i drugi najwyższy – po Pałacu Kultury i Nauki – budynek w Polsce[3]. Był wyposażony m.in. w 12 szybkobieżnych wind[4]. Powstał z przeznaczeniem na biura Banku Handlowego oraz central handlu zagranicznego[4].

Budynek był jednym z pierwszych warszawskich drapaczy chmur. Był częścią zespołu architektoniczno-urbanistycznego Ściany Zachodniej[5].

W Oxford Tower znajdują się powierzchnie biurowe klasy B. Dawniej w budynku mieściła się m.in. główna siedziba firmy Elektrim, stąd też był on także nazywany budynkiem Elektrimu.

Biurowiec Intraco II był drugim budynkiem o tej nazwie wniesionym w latach 70. w Warszawie. Pierwszy, Intraco I, został zbudowany w latach 1973–1975 również przez firmę BPA Byggproduktion AB przy ul. Stawki 2.

W latach 1979–1995 na antresoli znajdowała się Galeria Sztuki Współczesnej „INTRACO II” prowadzona przez pierwszą marszand w powojennej Polsce Lucynę Kubica oraz jej córkę Ewę Bronikowską.

W kulturzeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kontakt. chalubinskiego8.pl. [dostęp 2019-06-05].
  2. Budynek. chalubinskiego8.pl. [dostęp 2019-06-05].
  3. Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1965-1989. Warszawa: Arkada Pracownia Sztuki, 2005, s. 26. ISBN 83-908950-7-2.
  4. a b Tadeusz Przemysław Szafer: Nowa architektura polska. Diariusz lat 1976–1980. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1981, s. 194. ISBN 83-213-3065-7.
  5. Tadeusz Przemysław Szafer: Nowa architektura polska. Diariusz lat 1971–1975. Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 1979, s. 227, 232–233. ISBN 83-213-2921-7.
  6. Grzegorz Sołtysiak: Filmowy przewodnik po Warszawie. Warszawa: Muzeum Powstania Warszawskiego, 2007, s. 206. ISBN 978-83-60142-70-7.
  7. Dariusz Bartoszewicz. Jej warszawskie wysokości. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 20 marca 2015. 

BibliografiaEdytuj

  • Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1965-1989. Warszawa: Arkada Pracownia Sztuki, 2005, s. 26. ISBN 83-908950-7-2.

Linki zewnętrzneEdytuj