Pęckowo (powiat czarnkowsko-trzcianecki)

wieś w województwie wielkopolskim, powiecie czarnkowsko-trzcianeckim

Pęckowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Drawsko.

Pęckowo
wieś
Ilustracja
Centrum Pęckowa
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat czarnkowsko-trzcianecki
Gmina Drawsko
Strefa numeracyjna 67
Kod pocztowy 64-733
Tablice rejestracyjne PCT
SIMC 0525910
Położenie na mapie gminy Drawsko
Mapa lokalizacyjna gminy Drawsko
Pęckowo
Pęckowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pęckowo
Pęckowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pęckowo
Pęckowo
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Pęckowo
Pęckowo
Ziemia52°50′06″N 16°05′08″E/52,835000 16,085556

NazwaEdytuj

W historii wieś notowana pod różnymi nazwami. Stare historyczne dokumenty spisane po łacinie notują ją jako Panczkowo. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wymienia cztery kolejne: Pęczków, Pęczkowo, zgermanizowaną Penskowo oraz błędną Paskowo[1].

HistoriaEdytuj

Miejscowość historycznie leżała na terenie Wielkopolski. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1458 gdzie wymieniono ją jako Panczkowo. Była to królewszczyzna, a potem własność szlachecka. W 1580 leżała w Koronie Królestwa Polskiego i należała do ówczesnego kasztelana rezydującego na zamku międzyrzeckim[1]. Wieś ma zabudowę zwartą oraz układ wielodrożnicy.

Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793 r., miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. Pod koniec XIX wieku jako wieś Pęczków leżącą w powiecie czarnkowskim odnotował miejscowość XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. Liczyła ona wówczas 94 domy oraz 964 mieszkańców w tym 923 katolików, 31 protestantów oraz 10 izraelitów[1].

Po powstaniu wielkopolskim wraz z całą Wielkopolską znalazła się w granicach II RP. W 1919 r. urodził się tu Józef Noji – olimpijczyk, wielokrotny mistrz Polski w biegach długodystansowych okresu międzywojennego, największy krajowy rywal Janusza Kusocińskiego[2], zamordowany 25 stycznia 1943 w Oświęcimiu gdzie znalazł się za dwukrotną odmowę podpisania Volkslisty oraz działalność w polskim podziemiu niepodległościowym[3]. Dziś odbywają się tu biegi im. Józefa Noji. Rodzinę Nojów odnotowano już w 1638. Nazwisko może się wywodzić z języka niemieckiegoneu (nowy osadnik)[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

ZabytkiEdytuj

Zachowane stare budynki – najstarsze z początku XIX wieku. Kościół św. Ignacego Loyoli z 1909, rozbudowany w latach 1984–1986. Krzyż i kamienie pamiątkowe o charakterze patriotycznym z 1998. Kapliczka z Chrystusem Frasobliwym odtworzona w 1995 (poprzednią zniszczyli naziści w 1941). Figura św. Jana Nepomucena odbudowana w 1983. Na cmentarzu grób nieznanego żołnierza poległego w 1945 i figura upamiętniająca Józefa Karczewskiego (1914-1945) zamordowanego w Oranienburgu w czasie II wojny światowej.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Pęczków w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  2. Józef Noji - nota biograficzna (pol.). W: Polskie Stowarzyszenie Biegów [on-line]. www.psb-biegi.com.pl, 2010. [dostęp 2014-05-24].
  3. Andrzej Jucewicz, Włodzimierz Stępiński: Chwała olimpijczykom 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1968, s. 66–69.
  4. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s. 198–199, ​ISBN 978-83-7272-242-3​.