Pałac Juliusza Heinzla w Łagiewnikach

Pałac Juliusza Heinzla w Łagiewnikach, pałac Ludwika Heinzla – jeden z trzech pałaców Heinzlów w Łodzi. Znajduje się przy ulicy Okólnej 166.

Pałac Juliusza Heinzla w Łagiewnikach
Obiekt zabytkowy nr rej. A/97[1] z 20 stycznia 1971
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Okólna 166
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Ignacy Markiewicz,
Franz Schwechten
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1898
Pierwszy właściciel Juliusz Heinzel
Kolejni właściciele własność prywatna
Położenie na mapie Łodzi
Mapa konturowa Łodzi, u góry znajduje się punkt z opisem „Pałac Juliusza Heinzla w Łagiewnikach”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pałac Juliusza Heinzla w Łagiewnikach”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Pałac Juliusza Heinzla w Łagiewnikach”
Ziemia51°50′40,41″N 19°28′14,74″E/51,844558 19,470761
Dziedziniec Łódzkiego Klubu Jeździeckiego

HistoriaEdytuj

Pałac Heinzla wzniesiono nad stawem w 1898 – został zaprojektowany przez Ignacego Markiewicza. W opracowaniu projektu uczestniczył prawdopodobnie również Franz Schwechten, architekt z Berlina. Majątek w Łagiewnikach i pobliskim Arturówku po śmierci Juliusza Heinzla w 1895 odziedziczył syn Ludwik Henryk, który ożenił się z hrabianką Marią Colonną Walewską. Później spadkobierczynią została ich córka Konstancja, która wyszła za mąż za dyplomatę austriackiego, a później polskiego Oswalda Kermenica[2]. Po wojnie oboje pozostali na emigracji w Peru. W czasie II wojny światowej pałac miał być przygotowywany na siedzibę gubernatora Hansa Franka[3]. Wojsko radzieckie do 1947 roku prowadziło w pałacu Szkołę Oficerską, potem powstał tam oddział Szpitala Chorób Płuc. W 2003 roku Urząd Marszałkowski w Łodzi przejął pałac od skarbu państwa i w 2013 roku wystawił go na sprzedaż[3].

ArchitekturaEdytuj

Budowla posiada bogate eklektyczne zdobienia, z dominującymi elementami neorenesansowymi. Każda z fasad pałacu zdobiona jest innymi elementami. Znajdujące się w północnej pierzei główne wejście zdobi sześciokolumnowy portyk, który zwieńcza taras otoczony tralkową balustradą. Od południa znajduje się zamknięty półkoliście taras reprezentacyjny, przed którym niegdyś znajdowała się fontanna. Elewację od strony ogrodu zdobią oryginalne płaskorzeźby i rzeźby, między innymi leżącej, nagiej bogini odbierającej kwiaty od dziecka (putta).

Wewnątrz dawne salony i komnaty zostały zdewastowane, po wojnie zachowały się:

  • klatka schodowa z bogato zdobioną balustradą
  • kasetony na suficie
  • witraże w oknie
  • boazeria, kredensy, kominek
  • trzy piece kaflowe
  • dwa herby: jeden z wieżą szachową, którym pieczętowała się Maria Walewska, żona Ludwika Heinzla; drugi to herb Heinzlów. Herby zdobione ornamentami z kwiatów i owoców.

W pobliżuEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2020-09-30. s. 42. [dostęp 2013-12-16].
  2. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 VI 1939, Warszawa 1939, s. 199.
  3. a b Pałac Ludwika Heinzla wystawiony na sprzedaż

BibliografiaEdytuj