Pałac Kierzkowskich w Radomiu

Pałac Kierzkowskich w Radomiuzabytkowy budynek znajdujący się w Radomiu, przy ulicy Żeromskiego 36. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia[1].

Pałac Kierzkowskich w Radomiu
Obiekt zabytkowy nr rej. 750/A/72 z 5.05.1972 oraz 416/A/90 z 14.02.1990
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość POL Radom COA.svg Radom
Adres ul. Żeromskiego 36
Styl architektoniczny klasycyzm
Architekt Stefan Baliński
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy 1827
Ukończenie budowy 1828
Położenie na mapie Radomia
Mapa lokalizacyjna Radomia
Pałac Kierzkowskich w Radomiu
Pałac Kierzkowskich w Radomiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Kierzkowskich w Radomiu
Pałac Kierzkowskich w Radomiu
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pałac Kierzkowskich w Radomiu
Pałac Kierzkowskich w Radomiu
Ziemia51°24′04,7″N 21°09′08,5″E/51,401306 21,152361

HistoriaEdytuj

Pałac został wybudowany w latach 1827–1829 według projektu Stefana Balińskiego, asesora budowlanego sandomierskiej komisji wojewódzkiej, jako siedziba i dom dochodowy radomskiego kupca Jana Nepomucena Kierzkowskiego. W latach trzydziestych XIX wieku w budynku miał siedzibę m.in. Trybunał Cywilny oraz archiwum akt dawnych. Do 1892 roku w budynku działało także kasyno oficerskie. W latach 1918–1939 w budynku siedzibę miała m.in. biblioteka Polskiej Macierzy Szkolnej. W okresie PRL w budynku mieściła się m.in. Państwowa Szkoła Muzyczna i biuro turystyczne Orbis. Obecnie budynek pełni funkcje usługowe.[2]

ArchitekturaEdytuj

Pałac Kierzkowskich to klasycystyczny, piętrowy budynek. Dziewięcioosiowa fasada posiada płytki ryzalit ozdobiony czterema półkolumnami, zwieńczony trójkątnym tympanonem. Skrajne przęsła fasady ze ślepymi arkadami na wysokości parteru ujęte są w pilastry. Dekorację tympanonu stanowi herb Krzywda Kierzkowskich oraz inicjały pierwszego właściciela (NK). Pozostała sztukateria pochodzi z II poł. XIX wieku. Pierwotnie budynek posiadał dwa żeliwne balkony, zlikwidowane po 1961 roku.[3]

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Szlak Turystyczny Zabytki Radomia. Centrum Informacji Turystycznej w Radomiu.
  2. red. J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, s. 57
  3. red. J. Łoziński, T. Wolff, Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. III, z. 10, Warszawa 1961, s. 36