Pałac Konopków

Pałac Konopkówpóźnobarokowy pałac wybudowany w latach osiemdziesiątych XVIII wieku w Wieliczce przez braci Konopków.

Pałac Konopków
Obiekt zabytkowy nr rej. A-510 z 27.06.1985
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Wieliczka
Ukończenie budowy lata 80. XVIII w.
Pierwszy właściciel bracia Konopkowie
Położenie na mapie Wieliczki
Mapa konturowa Wieliczki, po prawej nieco na dole znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Konopków”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Konopków”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum u góry znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Konopków”
Położenie na mapie powiatu wielickiego
Mapa konturowa powiatu wielickiego, po lewej znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Konopków”
Położenie na mapie gminy Wieliczka
Mapa konturowa gminy Wieliczka, w centrum znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac Konopków”
Ziemia49°59′03,671″N 20°03′51,178″E/49,984353 20,064216

Pierwotnie składał się z piętrowego pałacu ze ścianą frontową zwróconą ku zachodowi, tarasu, dziedzińca oraz zabudowań gospodarczych. Konopkowie sprzedali pałac władzom austriackim, które przeznaczyły go na budynek dla kopalni. Służył jako mieszkanie rodzinom urzędników salinarnych. Zamieszkiwał tu Feliks Piestrak, kierownik Szkoły Górniczej w Wieliczce w latach 19091912 i 19181924. W połowie XX wieku znajdowała się w nim Miejska Biblioteka Publiczna. W tym czasie pałac wymagał permanentnego remontu; zarówno budynek jak i mury popadały w ruinę; mroczne piwnice obiektu posiadały swoją legendę i były celem nielegalnych, tajnych wycieczek uczniów pobliskiej szkoły podstawowej. Po transformacji ustrojowej pałac był bardzo długo remontowany.

Budynek, starannie odrestaurowany i wyremontowany, został przeznaczony na małopolsko-świętokrzyski oddział Instytutu Pamięci Narodowej.

13 sierpnia 2010 roku odsłonięto umieszczoną na elewacji pałacu tablicę pamiątkową poświęconą prezesowi IPN Januszowi Kurtyce, który zginął w katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku, ufundowaną przez Stowarzyszenie NZS 1980[1].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj