Otwórz menu główne

Pałac Larischa w Krakowie

Pałac Larischa w Krakowie – zabytkowy pałac na rogu ulicy Brackiej 12 i placu Wszystkich Świętych 6. Obecnie jest własnością Wydziału Prawa i Administracji UJ.

Pałac Larischa
Obiekt zabytkowy nr rej. A-130 z dnia 17.11.1965
Ilustracja
Fasada Pałacu od pl. Wszystkich Świętych
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres pl. Wszystkich Świętych 6
ul. Bracka 12
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Pałac Larischa
Pałac Larischa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Larischa
Pałac Larischa
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Pałac Larischa
Pałac Larischa
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Pałac Larischa
Pałac Larischa
Ziemia50°03′34,31″N 19°56′11,46″E/50,059531 19,936517

HistoriaEdytuj

Pierwotnie w tym miejscu stały trzy kamienice, które w 1790 roku nabył książę Massalski w celu wystawienia miejskiej rezydencji. Jednakże pałac jeszcze wówczas nie powstał. Pełne scalenie wspomnianych domów nastąpiło w roku 1807 za sprawą nowego właściciela, którym został Szczepan Humbert. Zajmująca narożnik ul. Brackiej i pl. Wszystkich Świętych budowla uzyskała wtedy formę jednorodnego piętrowego pałacu o barokowych cechach stylowych, z portalami ozdobionymi kolumnami, ozdobnymi obramieniami okien i wspaniałym wystrojem fasady i wnętrz reprezentacyjnych pierwszego piętra (Piano nobile)[1]. Pałac nabył w 1833 roku hrabia Karol Larisch (1766 - 1858) i gruntownie przebudował go po pożarze w 1854 r., dołączając m.in. front od strony Placu Wszystkich Świętych. Baron Larisch był znany z działalności społecznej i dobroczynnej, m.in. w 1848 roku został współzałożycielem pierwszej w Krakowie szkoły rzemieślniczej[2]. Po remoncie przekazał budynek miastu, które urządziło w nim siedziby kilku instytucji kulturalno-oświatowych (m.in. Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych). To właśnie w pałacu Larischa czasowo eksponowano zbiory Dąbskich z Wojnicza (obrazy, ryciny, monety, medale), które wraz z biblioteką zostały w roku 1845 przekazane w depozyt powstałemu wówczas w Krakowie Towarzystwu Przyjaciół Sztuk Pięknych. Po ekspozycji w Krakowie, kolekcja przeniesiona została w roku 1903 do Rzeszowa. W latach późniejszych w dawnej rezydencji mieściło się pierwsze krakowskie Seminarium Nauczycielskie i Szkoła Ćwiczeń. Przez pewien czas właścicielką pałacu była także hr. Maria Potocka[2]. Obecny kształt budynek uzyskał po remoncie w 2. poł. XIX w. Wtedy to też stał się on oficjalną siedzibą prezydentów Krakowa (był nią do II wojny światowej). Po wojnie znajdowała się tu biblioteka i urząd stanu cywilnego. Po przebudowie i remoncie w 2003 roku na dziedzińcu pałacu wybudowano dwupoziomową salę audytoryjną na ponad 300 osób i dwa mniejsze pokoje (na 50 i 25 osób), do których można transmitować obraz i dźwięk z sesji plenarnej[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Żukow-Karczewski, Pałace Krakowa. Pałac Larischa, "Echo Krakowa", 22 XI 1989 r., nr 227 (13036).
  2. a b Marek Żukow-Karczewski, op. cit.
  3. Pałac Larischa , Kraków - Konferencje.pl, www.konferencje.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj