Pałac Tadeusza Stryjeńskiego w Krakowie

Pałac Tadeusza Stryjeńskiego[1] (tzw. Collegium Sanockie[2], ale także dom „Pod Stańczykiem”[3], lub willa „Pod Stańczykiem”[4]) – zabytkowy pałac z lat 1882-1883, zaprojektowany przez Tadeusza Stryjeńskiego jako jego dom własny, położony przy ul. Batorego 12 w Krakowie.

Willa Pod Stańczykiem
Uniwersytet Jagielloński
Collegium Sanockie
Obiekt zabytkowy nr rej. A-344 z dnia 10.02.1968
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość POL Kraków COA.svg Kraków
Adres ul. Batorego 12
Typ budynku pałacyk
Styl architektoniczny neorenesansowy z cechami neobaroku
Architekt Tadeusz Stryjeński
Inwestor Tadeusz Stryjeński
Rozpoczęcie budowy 1882
Ukończenie budowy 1883
Ważniejsze przebudowy 1884-1892
Pierwszy właściciel Tadeusz Stryjeński
Obecny właściciel Uniwersytet Jagielloński
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Willa Pod StańczykiemUniwersytet JagiellońskiCollegium Sanockie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Willa Pod StańczykiemUniwersytet JagiellońskiCollegium Sanockie”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Willa Pod StańczykiemUniwersytet JagiellońskiCollegium Sanockie”
Ziemia50°04′00″N 19°55′55″E/50,066667 19,931944
Strona internetowa

Nazwę "Pod Stańczykiem" budynkowi nadał sam architekt, gdyż należał do politycznego ugrupowania Stańczyków. Pałacyk składa się z budynku głównego oraz dwóch skrzydeł: lewego i prawego. Budynek lewy zdobi wydatny wykusz na piętrze z rzeźbą przedstawiającą Stańczyka i datą 1886. Budynek wyróżnia się m.in. pięknymi witrażami Stanisława Wyspiańskiego. W ogrodzie-parku znajduje się pawilon-pracownia Tadeusza Stryjeńskiego z witrażami projektu Jana Bukowskiego. Dodatkowy pawilon wraz z ośmioboczną basztą zbudowany został w 1884, a w 1892 krytą galerią połączono go z budynkiem głównym.

Obecnie ma tu siedzibę Instytut Pedagogiki UJ. W latach 1980-1987 przeprowadzono remont willi z pomocą miasta Sanoka i sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego "Stomil" i stąd senat UJ podjął uchwałę o nazwie tego budynku – Collegium Sanockie[5][6]. Budynek oddano do użytku 30 września 1987[7].

W drodze wdzięczności społeczeństwu Sanoka za wsparcie odbudowy budynku, Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego zainicjował stworzenie monografii historycznej miasta Sanoka, wydanej w 1995 pt. Sanok. Dzieje miasta[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Nazwa podana za: Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30. [dostęp 2011-02-22].
  2. Nazwa podana za: Historia Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego. UJ.edu.pl, 23 lutego 201.
  3. Nazwa podana za: Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2000, s.160.
  4. Nazwa zwyczajowa powszechnie stosowana w Krakowie
  5. Kollegium Sanockie w Uniwersytecie Jagiellońskim. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 8 (173) z 10-20 marca 1980. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  6. Kollegium Sanockie w Uniwersytecie Jagiellońskim. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 21 (186) z 21-31 lipca 1980. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  7. Franciszek Oberc: Kalendarium sanockie 1974-1994, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 958.
  8. Feliks Kiryk: Wstęp. W: Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995, s. 5. ISBN 83-86077-57-3.

Linki zewnętrzneEdytuj