Pałac w Goszczu

Pałac w Goszczu – wybudowany w 1755 r. w Goszczu[1].

Pałac w Goszczu
Symbol zabytku nr rej. pałac A/3541/225 z 14.07.1950, budynki łącznikowe A/1066/1-8 z 28.05.2008, - budynek bramny A/3549/1642 z 15.04.1966, domy służby pałacowej A/1067/1-2 z 10.06.2008, park A/3540/192 z 31.05.1950
Ilustracja
Pałac von Reichenbachów
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Miejscowość

Goszcz

Typ budynku

Pałac

Styl architektoniczny

Barok

Architekt

Karl Martin Frantz

Rozpoczęcie budowy

1749 r.

Ukończenie budowy

1755 r.

Położenie na mapie gminy Twardogóra
Mapa konturowa gminy Twardogóra, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Pałac w Goszczu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Pałac w Goszczu”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Pałac w Goszczu”
Położenie na mapie powiatu oleśnickiego
Mapa konturowa powiatu oleśnickiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Pałac w Goszczu”
Ziemia51°23′50″N 17°28′38″E/51,397222 17,477222

PołożenieEdytuj

Pałac położony jest we wsi w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Twardogóra na wysokości 150 m n. p. m. ok. 50 km na północny wschód od Wrocławia i ok. 40 km na południowy zachód od Ostrowa Wielkopolskiego.

HistoriaEdytuj

Pałac von Reichenbachów (ruina), pierwszy pałac w Goszczu wybudowano w l. 1730-1740 na miejscu XII-wiecznego zamku. Strawił go jednak ogromny pożar w 1749 r. W latach 1749-1755 powstał nowy pałac wg projektu śląskiego architekta epoki baroku, Karla Martina Frantza. Całość zespołu dworsko-pałacowego zgrupowano wkoło prostokątnego dziedzińca, którego oś główną stanowił budynek pałacu. Prowadziły do niego trzy bramy wjazdowe. Do stycznia 1945 r. obiekt ten należał do rodziny Reichenbachów, potem zajęły go wojska radzieckie, a następnie oddano go w zarząd miejscowej administracji. W wigilię Bożego Narodzenia 1947 r. wybuchł pożar w pałacu. Pomimo akcji jednostek straży pożarnej pałac doszczętnie spłonął i nigdy nie został odbudowany. W 2013 roku władze gminy Twardogóra wyremontowały część budynków z zachodniej strony kompleksu, oficynę I, dom służby pałacowej I i łączący je budynek[2].

OpisEdytuj

Piętrowy pałac dawniej pokryty czterospadowym dachem mansardowym z lukarnami. Od frontu ryzalit z czterema pilastrami, zwieńczony balustradą z czterema rzeźbami. Nad głównym wejściem balkon z wypustem z kamienną balustradą, podtrzymywany przez osiem kolumn jońskich. Nad półkoliście zakończonymi oknami na pierwszym piętrze kartusz z herbami: Heinricha Leopolda von Reichenbach-Goschütz (1705-1775)[3] (po lewej) i Amelii Marii Anny von Schönaich-Carolath (1718-1790)[4] (po prawej). Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park; dwa budynki łącznikowe; dwie oficyny – dawne domy gościnne; oficyna mieszkalna; stajnia koni wyjazdowych; maneż; dom ogrodnika; budynek bramny, obecnie dom nr 63 z XVIII/XIX w.; dwa domy służby pałacowej z 1760 r.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, Seria Nowa (tom IV, zeszyt 3), Województwo wrocławskie (pod red. Jakuba Pokory i Mieczysława Zlata, opracowanie autorskie – Jan Wrabec); Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 1997, ISBN 83-85938-07-9, str. 24-35.

Linki zewnętrzneEdytuj