Pałac w Konarzewie

Pałac w Konarzewiebarokowa, piętrowa budowla na planie prostokąta, wzniesiona w latach 1689–1699 dla Andrzeja Aleksandra Radomickiego herbu Kotwicz, kasztelana gnieźnieńskiego, poznańskiego i kaliskiego, późniejszego wojewody kaliskiego i poznańskiego[1].

Pałac w Konarzewie
Obiekt zabytkowy nr rej. 2401/A z 17.04.1952 (pałac)
156/A z 16.07.1968 (oficyna)
73/80/56 z 9.06.1956 (park)
Ilustracja
Pałac w Konarzewie, fasada frontowa
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Konarzewo
Styl architektoniczny barokowy
Rozpoczęcie budowy 1689
Ukończenie budowy 1699
Pierwszy właściciel Andrzej Aleksander Radomicki
Kolejni właściciele

Radomiccy, Działyńscy, Dzieduszyccy, Czartoryscy, Skarb Państwa

Położenie na mapie gminy Dopiewo
Mapa konturowa gminy Dopiewo, blisko centrum na dole znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac w Konarzewie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac w Konarzewie”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac w Konarzewie”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, po lewej nieco na dole znajduje się ikonka pałacu z opisem „Pałac w Konarzewie”
Ziemia52°20′05,9″N 16°42′57,6″E/52,334972 16,716000

HistoriaEdytuj

Radomiccy byli właścicielami Konarzewa do 1808, kiedy to majątek przeszedł drogą dziedziczenia na Franciszka Ksawerego Działyńskiego. W listopadzie 1806 w pałacu zatrzymał się Napoleon Bonaparte[1]. W Konarzewie rozpoczął gromadzenie swoich zbiorów (później przeniesionych do Kórnika) syn Franciszka Działyńskiego, Tytus.

Po Działyńskich, Konarzewo odziedziczyli Dzieduszyccy, później przeszło w posiadanie Czartoryskich. Ostatnim przedwojennym właścicielem Konarzewa był książę Roman Jacek Czartoryski. Podczas okupacji pałac został zdewastowany. Po II wojnie światowej własność Skarbu Państwa ostatnio w gestii Agencji Nieruchomości Rolnych. Remonty przeprowadzone w latach 1953 i 1971 spowodowały częściową utratę oryginalnego charakteru wnętrz. Od lat 90. XX wieku popada w ruinę[2]. W 2013 roku nastąpił zwrot pałacu i parku 12 spadkobiercom księcia Romana Jacka Czartoryskiego (wśród nich Olga Stanisławska i Stanisław Czartoryski, ojciec Anny Czartoryskiej)[3] oraz wystawienie ich na sprzedaż[4].

Prosta i elegancka fasada frontowa pałacu zwrócona ku północy, przed nią duży podjazd, otoczony murem z barokową bramą. Fasada ogrodowa z dwupiętrowym ryzalitem[5]. Dach czterospadowy. Wewnątrz pałacu, na przestrzał osi głównej, zachowana sień o sklepieniu beczkowym z lunetami oraz podobne pomieszczenie na piętrze. Częściowo zachowana dekoracja sztukateryjna i malarska z przełomu XVII i XVIII w.

Obok pałacu późnobarokowa oficyna z końca XVII w., kryta łamanym dachem polskim z okienkami powiekowymi.

Otaczający rezydencję ogród, pierwotnie urządzony w stylu włoskim (zachowały się tarasy w bezpośrednim pobliżu pałacu), przechodzący w park, został, za czasów Działyńskich, wykorzystany jako zaplecze szkółkarsko-hodowlane arboretum w Kórniku. Obecnie zaniedbany[6].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Pałac w Konarzewie. Oficjalna strona internetowa Starostwa Powiatowego w Poznaniu. [dostęp 2010-02-15].
  2. Zwiedzanie pałacu w Konarzewie. [dostęp 2013-10-01].
  3. Księga wieczysta PO1P/00290141/3, stan na 2013-10-01
  4. Oferty: Pałac Konarzewo. [dostęp 2013-10-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-04)].
  5. Marcin Płóciennik: Konarzewo - pałac. W: Zamki, pałace i dwory w Wielkopolsce [on-line]. [dostęp 2010-03-18].
  6. Małgorzata Mazurek: Pałace Wielkopolski (pol.). [dostęp 2010-03-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-27)].