Otwórz menu główne

Pałac w Zatoniu – pałac znajdujący się w Zielonej Górze, w dzielnicy Zatonie.

Pałac w Zatoniu
Obiekt zabytkowy nr rej. 1787 z 16.03.1965
Ilustracja
Pałac w okresie swej świetności
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Miejscowość Zielona Góra (Zatonie)
Ukończenie budowy 1689
Ważniejsze przebudowy 1842-43
Zniszczono 1945
Pierwszy właściciel Balthazar von Unruh
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Pałac w Zatoniu
Pałac w Zatoniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Zatoniu
Pałac w Zatoniu
Ziemia51°52′N 15°34′E/51,866667 15,566667

HistoriaEdytuj

Pałac został wybudowany w 1689 r. przez ówczesnego właściciela dóbr zatońskich Balthazara von Unruh w formie barokowego dworu. W latach 1842-1843 przebudowany w formie klasycystycznej[1]. Według najnowszych ustaleń autorem projektu przebudowy dworu był W. Gurlt, książęcy urzędnik ds. budowlanych z Otynia[2]. W tym samym czasie zaczęto także przekształcać park wokół pałacu, prawdopodobnie według projektu Piotra Lenné[3].

Prace te zleciła księżna żagańska Dorota de Talleyrand-Périgord, która przeprowadziła się tu w latach czterdziestych XIX wieku. To na czas pobytu księżnej przypada najlepszy okres w historii pałacu. W 1841 r. Zatonie odwiedził król Prus Fryderyk Wilhelm IV wraz z małżonką[4].

Po śmierci księżnej Doroty w 1862 roku właścicielem pałacu został jej młodszy syn, Aleksander Edmund markiz de Talleyrand-Périgord. Z jego inicjatywy na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku pałac wraz z przyległą oranżerią zostały przebudowane według projektu A. Jaekela[5].

Spalony w roku 1945 nie został odbudowany.

W 2018 roku zabezpieczono ruiny pałacu oraz udostępniono je zwiedzającym. Rewitalizacja parku odbyła się w ramach projektu „Zachowanie i wykorzystanie historycznych krajobrazów parkowych w Branitz i Zatoniu" i kosztowała blisko 17 milionów złotych[6].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. A. Duncker, Die ländlischen Grundbesitzer in der Preussischen Monarchie, Bd. 3, Berlin 1860
  2. K. Adamek-Pujszo, Działalność kulturotwórcza książąt żagańskich Bironów (1786-1862), cz. 2, Zielona Góra 2007, s. 34
  3. R. Weber, Schlesische Schlösser, Bd. 2, Dresden – Breslau 1910, s. 15
  4. Aus der Chronik der Herzogin von Dino, M. Radziwill (Hrsg.), Berlin (o.J.), s. 99.
  5. K. Adamek-Pujszo, op.cit., s. 42.
  6. Ruiny Pałacu w Zatoniu oficjalnie otwarte! [dostęp 2018-11-12] (pol.).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj