Pałacyk Mieroszewskich w Krakowie

polski pałac

Pałacyk Mieroszewskich (także Dom Ordynacji Mieroszewskich) – zabytkowy pałacyk miejski, znajdujący się przy ulicy Krupniczej 11 w Krakowie na Piasku.

Pałacyk Mieroszewskich
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1516/M z 3 czerwca 2019[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Krupnicza 11
Architekt Filip Pokutyński
Rozpoczęcie budowy 1864
Ukończenie budowy 1864
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Pałacyk Mieroszewskich”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Pałacyk Mieroszewskich”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Pałacyk Mieroszewskich”
Ziemia50°03′49″N 19°55′49″E/50,063611 19,930278

HistoriaEdytuj

Pałacyk został wybudowany w 1864 według projektu Filipa Pokutyńskiego dla hrabiego Jana Stanisława Mieroszewskiego. W czasie II wojny światowej uległ zniszczeniu strop nad pomieszczeniami parteru, usunięto też tarczę herbową Mieroszewskich, która znajdowała się na klatce schodowej między kondygnacjami. Po wojnie budynek został zaadaptowany na potrzeby Okręgowego Urzędu Jakości i Miar w Krakowie. Przebudowano wówczas obszerne wnętrza piętra na mniejsze i liczniejsze pomieszczenia biurowe[2][3].

ArchitekturaEdytuj

Budynek został wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta. Ma on dwie kondygnacje. Fasada, o neorenesansowym wystroju, wykonana jest w cegle. Składa się ona z trzech części: pięcioosiowej części środkowej z balkonem w środkowej osi pierwszego piętra oraz dwóch płytkich, jednoosiowych ryzalitów po bokach. U podstawy elewacji znajduje się cokół, wykonany z piaskowcowych płyt. W parterze prawego ryzalitu umieszczona jest prostokątna brama wjazdowa, ozdobiona w nadprożu kartuszem z herbem Mieroszewskich. Okna ozdobione są uszatymi obramieniami i gzymsami. Budynek wieńczy szeroki gzyms koronujący. W tylnej elewacji znajduje się wyraźnie wysunięty ryzalit szybu kuchennej klatki schodowej[2].

We wnętrzach, pomieszczenia zostały zaprojektowane w amfiladzie w celu funkcjonalnego wykorzystania kubatury. Największym pomieszczeniem pałacu jest reprezentacyjny salon na parterze. Został on ozdobiony boazerią i dekoracją stiukową. W narożach plafonu umieszczono kryształowe lustra, ujęte w stiukowe ramy ornamentowane wolutami oraz stylizowanymi liśćmi i kwiatami[2].

W podworcu budowli znajduje się niewielki ogród[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30. [dostęp 2020-10-12].
  2. a b c d Marek Żukow-Karczewski. Pałace Krakowa. Pałac Zieleniewskiego. „Echo Krakowa”, 1990. Kraków. 
  3. Okręgowy Urząd Miar w Krakowie. urzadmiar.krakow.pl. [dostęp 2019-10-04].