Pałaneczka

rodzaj ssaka

Pałaneczka[6] (Cercartetus) – rodzaj ssaka z rodziny drzewnicowatych (Burramyidae).

Pałaneczka
Cercartetus[1]
Gloger, 1841[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – pałaneczka gruboogonowa (C. nanus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd dwuprzodozębowce
Podrząd workolotokształtne
Nadrodzina pałankowce
Rodzina drzewnicowate
Rodzaj pałaneczka
Typ nomenklatoryczny

Phalangista nana Desmarest, 1818

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei i Australii[7].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 5–11 cm, długość ogona 5,3–15,1 cm; masa ciała 6–43 g[7].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Cercartetus: gr. κερκος kerkos – ogon; αερταω aertaō – podnosić[8].
  • Dromicia: gr. δρομικος dromikos – dobry w bieganiu, szybki, od τρεχω trekhō – biegać[9]. Gatunek typowy: Phalangista nana Desmarest, 1818.
  • Eudromicia: gr. ευ eu – dobry, typowy; rodzaj Dromicia J.E. Gray, 1841[4]. Gatunek typowy: Eudromicia macrura Mjöberg, 1916.
  • Dromiciola: zdrobnienie nazwy rodzaju Dromicia J.E. Gray, 1841[5]. Gatunek typowy: Dromicia lepida Thomas, 1888.
  • Dromiciella: zdrobnienie nazwy rodzaju Dromicia J.E. Gray, 1841[5]. Gatunek typowy: Dromicia concinna Gould, 1845.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[6][10]:

PrzypisyEdytuj

  1. Cercartetus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 85. (niem.)
  3. J.E. Gray: Contributions towards the geographical description of the Mammalia of Australia, with notes on some recently discovered species. W: G.R. Gray: Journal of two expeditions of discovery in northwest and Western Australia during the years 1837, 38 and 39. London: T. and W. Boone, 1841, s. 401. (ang.)
  4. a b E.G. Mjöberg. On a new genus and species of marsupials. „Kunglica Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar”. 52 (2), s. 13, 1916 (ang.). 
  5. a b c d P. Matschie. Die Verbreitung der Beuteltiere auf New Guinea mit einigen Bemerkungen uber Ihre Einteilung in Untergattungen. „Mitteilungen Zoologisches Museum Berlin”. 8, s. 260, 1916 (niem.). 
  6. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 11. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b S. Jackson: Family Burramyidae (Pygmy Possums). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 453-455. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  8. Palmer 1904 ↓, s. 171.
  9. Palmer 1904 ↓, s. 245.
  10. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cercartetus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2017-05-04]

BibliografiaEdytuj

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)