Pahraniczna

wieś na Białorusi w obwodzie brzeskim
Zobacz też: Pahranicznaja.

Pahraniczna, Hola (biał. Пагранічная, Pahranicznaja; ros. Пограничная, Pogranicznaja) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie kamienieckim obwodu brzeskiego, w sielsowiecie Raśna.

Pahraniczna
Пагранічная
Państwo  Białoruś
Obwód  brzeski
Rejon kamieniecki
Sielsowiet Raśna
Populacja (2010)
• liczba ludności

453
Nr kierunkowy +375 1631
Kod pocztowy 225071[1]
Tablice rejestracyjne 1
Położenie na mapie rejonu kamienieckiego
Mapa konturowa rejonu kamienieckiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Pahraniczna”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko lewej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Pahraniczna”
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Pahraniczna”
Ziemia52°27′11″N 23°22′13″E/52,453056 23,370278
Portal Białoruś

Pahraniczna położona jest niedaleko przejścia granicznego Połowce-Piszczatka.

HistoriaEdytuj

Miejscowość znana dawniej pod innymi nazwami – pierwotnie jako Połowce, następnie jako Połowce-Hola, wreszcie jako Hola, ostatecznie pod obecną nazwą (od 1964).

W 1844 r. Józef Jaroszewicz, pochodzący z Bielska, profesor Uniwersytetu Wileńskiego, sformułował tezę, że mieszkańcy są potomkami Połowców, osiedlanych na północ od Brześcia przez władców Rusi Kijowskiej. Dawni koczownicy przyjęli chrześcijaństwo i z czasem upodobnili się do okolicznej ludności ruskiej. Oprócz toponimii (Połowce, Pieszczatka Połowiecka, uroczysko Boniak[a]) potwierdzeniem tej koncepcji miały być występujące w okolicy nazwiska i patronimiki o rzekomo turkijskim pochodzeniu, np. Biegieba, Kołtok, Konach, Kormanowicz, Kurgan[2][3]. Teorię Jaroszewicza o połowieckim pochodzeniu mieszkańców dzisiejszej Paharanicznej i okolicznych wsi podjęli późniejsi badacze[2][3] i nadal znajduje ona uznanie w regionalnej historiografii[4].

Według rewizji ekonomii brzeskiej z 1566 włość połowiecka składała się z sześciu wiosek: Połowce (późniejsza Hola), Pieszczatka Połowiecka), Suchodół, Chlewiszcze, Suchojry, Stawiszcze[4]. W tymże roku na obszarze włości wydzielono folwark Połowce (obecna wieś Połowce)[4].

Od XIX w. wieś występuje pod nazwą Hola (Gola)[5].

Po III rozbiorze włość połowiecka z centrum w Pieszczatce Połowieckiej znalazła się w Imperium Rosyjskim – w powiecie brzeskim guberni grodzieńskiej[3]. Według spisu ludności z 1897 Hola liczyła 690 mieszkańców[3].

Na przełomie XIX i XX w. należała do prawosławnej parafii św. Michała Archanioła w Połowcach[6].

W okresie międzywojennym Hola znajdowała się w powiecie brzeskim województwa poleskiego II Rzeczypospolitej, najpierw w gminie Połowce[6], następnie (od 1928) w gminie Wierzchowice[7].

Dość nieuporządkowana[8][9] delimitacja granicy polsko-radzieckiej po II wojnie światowej początkowo podzieliła Holę na dwie wsie leżące w różnych państwach: Starą i Nową Holę[10]. Ostatecznie w 1948 cała miejscowość znalazła się w BSRR[10]. W 1964[3][10] wieś otrzymała nazwę Pahraniczna. Nowe miano odzwierciedla powojenne zmiany granic, kiedy to Hola stała się miejscowością nadgraniczną.

UwagiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Почтовые коды РБ. Справочник Адресов (ros.). zip.belpost.by. [dostęp 2016-11-12].
  2. a b Половецкие поселения на Брестчине (ros.). dzedzich.org, 2013-05-22. [dostęp 2016-11-19].
  3. a b c d e Половцы в Беларуси и России (ros.). e-reading.club. [dostęp 2016-11-19].
  4. a b c Gmina Czeremcha. agrobocki.pl. [dostęp 2016-11-13].
  5. Gola, ''Hola'', [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 512.
  6. a b Hola, agromiasteczko. radzima.net. [dostęp 2016-11-12].
  7. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 marca 1928 r. o zmianach terytorialnych gmin wiejskich na obszarze województwa poleskiego. W: Dziennik Ustaw [on-line]. prawo.pl. [dostęp 2016-11-12].
  8. Por. Tło historyczne i zakres obowiązywania porozumienia polsko-radzieckiego z 26 lipca 1944 r.. sciesielski.republika.pl. [dostęp 2016-11-19].
  9. Por. Jarosław Kozikowski. Przyczynek do kwestii delimitacji granicy wschodniej Polski po drugiej wojnie światowej z uwzględnieniem odcinka białostockiego. „Studia Podlaskie”. 17, 2007/08. Białystok. [dostęp 2016-11-19]. 
  10. a b c Государственное учреждение образования "Пограничная средняя школа" (ros.). pogranichnaya.kamenec.edu.by. [dostęp 2016-11-19].