Palladiusz (Dobronrawow)

Palladiusz, imię świeckie Nikołaj Dobronrawow (ur. 18 listopada 1865, zm. 1922) – rosyjski biskup prawosławny.

Palladiusz
Nikołaj Dobronrawow
biskup sarapulski i jełabuski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data urodzenia 18 listopada 1865
Data śmierci 1922
biskup sarapulski i jełabuski
Okres sprawowania 1918–1919
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1888
Diakonat 25 grudnia 1888
Prezbiterat 15 sierpnia 1890
Sakra biskupia 6 grudnia 1903
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 grudnia 1903
Konsekrator Hermogen (Dołganiow)
Współkonsekratorzy Innocenty (Bielajew)

W 1887 ukończył seminarium duchowne w Moskwie, po czym podjął studia w Moskiewskiej Akademii Duchownej. W trakcie studiów w 1888 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Palladiusz. 25 grudnia 1888 został wyświęcony na hierodiakona, zaś 15 sierpnia 1890 na hieromnicha. W 1891 uzyskał tytuł kandydata nauk teologicznych. Od 1892 wykładał w seminarium duchownym w Wołogdzie, od 1894 – w seminarium w Mohylewie, zaś od 1896 – w Tule. W 1897 podniesiony do godności archimandryty i wyznaczony na kierownika kursów misjonarskich przy Kazańskiej Akademii Duchownej. W 1899 otrzymał tytuł magistra nauk teologicznych i został rektorem seminarium duchownego w Wilnie.

6 grudnia 1903 miała miejsce jego chirotonia na biskupa wolskiego, wikariusza eparchii saratowskiej, w której jako konsekratorzy wzięli udział m.in. biskup saratowski Hermogen i biskup tambowski Innocenty. W 1908 został biskupem permskim i solikamskim. W 1914 przeniesiony na katedrę saratowską i carycyńską. Od 1917 był biskupem sarapulskim. W roku następnym na własną prośbę odszedł w stan spoczynku. Zamieszkał w moskiewskim Monasterze Nowospasskim na prawach przełożonego. Zmarł w 1922.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Aleksy (Dorodnicyn)
Biskup saratowski
1914 – 1917
Następca
Dosyteusz (Protopopow)
Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup sarapulski
1917 – 1918
Następca
Aleksy (Kuzniecow)