Otwórz menu główne

Pandit (dewanagari पण्डित, trl. paṇḍita, trb. pandita, uczony, tybet. pan-czen) - sanskrycki tytuł nadawany erudytom hinduistycznym, jak również indyjskim profesjonalistom w jakiejkolwiek dyscyplinie teoretycznej. Współcześnie niewielki procent braminów zostaje panditami. Spoczywa na nich obowiązek prezentowania wykładni z pism religijnych w sposób wiążący[1] . Współcześnie holenderska Arja Samadź uznaje w funkcjach panditów kobiety[2]. Bywali też tak tytułowani nauczyciele w Indiach Brytyjskich[3]. We współczesnej angielszczyźnie pundit oznacza eksperta politycznego, publicystę, np. Rusha Limbaugha.

Spis treści

Przykłady zastosowańEdytuj

Osoby świeckieEdytuj

Wybitni muzycyEdytuj

Hinduistyczne imiona guruEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Autorytety. Pandit. W: Monika Tworuschka, Udo Tworuschka: Religie świata. Michał Dobrzański (tł.), Grzegorz Polak (uzup.). Wyd. 1. T. V: Hinduizm. Warszawa: Agora SA, 2009, s. 61, seria: Biblioteka Gazety Wyborczej. ISBN 978-83-7552-558-8.
  2. Hinduizm w Surinamie i Holandii. Zmiany w kulturze religijnej. W: Monika Tworuschka, Udo Tworuschka: Religie świata. Michał Dobrzański (tł.), Grzegorz Polak (uzup.). Wyd. 1. T. V: Hinduizm. Warszawa: Agora SA, 2009, s. 176, seria: Biblioteka Gazety Wyborczej. ISBN 978-83-7552-558-8.
  3. II.8 Nasilenie komunalizmu. W: Durga Das: Indie. Od Cruzona do Nehru i później. Wstęp Zakir Husain. Wyd. 1. Warszawa: India EU Council, 2009, s. 123. ISBN 978-83-9289-490-2.

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj