Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy opowiadania. Zobacz też: artykuł o ekranizacji.

Panny z Wilka – opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza wydane w 1933 w Warszawie przez wydawnictwo „Gebethner i Wolff” (w jednym wolumenie z opowiadaniem Brzezina)[1], jeden z najwybitniejszych utworów prozatorskich Iwaszkiewicza[2]. W 1979 roku w koprodukcji polsko-francuskiej opowiadanie zekranizował Andrzej Wajda, a jego film został nominowany do Oskara[3].

Sława i chwała
Autor Jarosław Iwaszkiewicz
Typ utworu opowiadanie
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Warszawa
Język język polski
Data wydania 1933
Wydawca Gebethner i Wolff

TreśćEdytuj

Akcja opowiadania rozgrywa się pod koniec lat 20. XX wieku. Trzydziestosiedmioletni Wiktor Ruben, uczestnik I wojny światowej, ze względów zdrowotnych przerywa swoje codzienne zajęcia i udaje się na wieś w celu rekonwalescencji. W drodze do swojego wuja zatrzymuje się w majątku Wilko, gdzie przed Wielką Wojną spędzał wakacje i romansował z rezydującymi tu pannami. Jego przyjazd powoduje odżycie wspomnień.

Otoczony przez grupę kobiet, wśród rozmów i zwykłych zajęć wiejskich, zaczyna snuć refleksję nad skutecznością jakiegokolwiek działania i sensu ludzkich wysiłków i buntu przeciwko nieuniknionemu losowi, prawu przypadku oraz przemijaniu. Zaczyna krystalizować się w nim specyficzna filozofia życia, której treścią egzystencji jest samo trwanie i doświadczenie możliwie wszystkiego, co człowiek może doświadczyć.

PrzypisyEdytuj

  1. Jarosław Iwaszkiewicz: Panny z Wilka. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1933, s. 3.
  2. Literatura polska : przewodnik encyklopedyczny. Julian Krzyżanowski (red.). T. 1: A–M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 380–381. ISBN 83-01-05368-2.
  3. The 52nd Academy Awards | 1980, „Oscars.org | Academy of Motion Picture Arts and Sciences” [dostęp 2017-09-25] (ang.).

BibliografiaEdytuj

  • Tomasz Miłkowski i Janusz Termer "Leksykon lektur szkolnych", Wydawnictwo Graf-Punkt, Warszawa 1996