Papirus Oxyrhynchus 1007

Papirus Oxyrhynchus 1007, oznaczany również P.Oxy.VII.1007 – fragment greckiego rękopisu Septuaginty spisany na pergaminie, w formie kodeksu. Jest jednym z rękopisów odkrytych w Oksyrynchos, został skatalogowany pod numerem 1007. Paleograficznie datowany jest na koniec III wieku n.e. Zawiera 2 i 3 rozdział Księgi Rodzaju (Rdz 2,7-9.16-19.23 - 3,1.6-8). W Rdz 2,8.18 zawiera imię Boże pisane w skróconej formie jako podwójne Jod[1]. Jest to jeden ze znanych fragmentów Septuaginty zawierających imię Boże. Fragment ten został opublikowany w The Oxyrhynchus Papyri, część VII, edycja z przekładem i uwagami Artura S. Hunta, Londyn, 1910, strony 1 i 2.

LXXP.Oxy.VII.1007

Fragment ten jest oznaczany również numerem 907 na liście rękopisów Septuaginty według klasyfikacji Alfreda Rahlfsa oraz jako VH 5 i LDAB 3113[2]. Obecnie rękopis przechowywany jest w Department of Manuscripts, The British Library w Londynie (Inv. 2047).

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Robert James Victor Hiebert, Claude E. Cox, Peter John Gentry: The Old Greek Psalter: Studies in Honour of Albert Pietersma. Sheffield: Sheffield Acad. Press, 2001, s. 129. ISBN 1-84127-209-4. (ang.)
  2. Larry W. Hurtado: The Earliest Christian Artifacts: Manuscripts and Christian Origins. Sheffield: Wm. B. Eerdmans Publishing Co., 2006, s. 210. ISBN 0-8028-2895-7. (ang.)

BibliografiaEdytuj

  • Bernard P. Grenfell i Artur S. Hunt: P.Oxy.VII 1007. W: Oxyrhynchus Online [on-line]. The Oxyrhynchus Papyri vol. VII. [dostęp 2012-04-21].

Linki zewnętrzneEdytuj