Pappus z Aleksandrii

Pappus z Aleksandrii, Páppos (stgr. Πάππος ὁ Ἀλεξανδρεύς Pappos ho Aleksandreus) – żyjący na przełomie III i IV wieku grecki matematyk[1].

Mathematicae collectiones, 1660

Najbardziej znany jest ze swego dzieła Συναγωγή (Synagoge, Zbiór), które ukazało się około roku 340. Był to złożony z 8 ksiąg podręcznik starożytnej geometrii. Pappus zawarł w nim również rozważania nad dziełami innych matematyków, których dzieła częściowo zaginęły.

Przypisuje mu się sformułowanie tzw. twierdzenia Pappusa, jednego z podstawowych w geometrii rzutowej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Pappus z Aleksandrii, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-09-28].

Linki zewnętrzneEdytuj