Otwórz menu główne

Paproty

wieś w województwie zachodniopomorskim

Paproty – (niem. Parpart, Kreis Schlawe/Pommern) wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Malechowo.

Paproty
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat sławieński
Gmina Malechowo
Liczba ludności (2011) 151[1]
Strefa numeracyjna (+48) 94
Tablice rejestracyjne ZSL
SIMC 0307891
Położenie na mapie gminy Malechowo
Mapa lokalizacyjna gminy Malechowo
Paproty
Paproty
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Paproty
Paproty
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Paproty
Paproty
Położenie na mapie powiatu sławieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sławieńskiego
Paproty
Paproty
Ziemia54°17′44″N 16°34′03″E/54,295556 16,567500

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.

Spis treści

Zarys historiiEdytuj

Wieś o metryce średniowiecznej, w źródłach wymieniona w 1262, 1274, 1275, 1290, 1296, 1308, 1319 i w źródłach nowożytnych. W 1271 roku książę Warcisław podarował wieś cystersom z Bukowa Morskiego. W obrębie posiadłości kościelnych pozostawała do czasów reformacji. Po 1534 roku, to jest po sekularyzacji dóbr kościelnych przejęta została przez rodzinę księżęcą a następnie pozostawała w obrębie domeny państwowej w Darłowie. W 1784 r. we wsi było 11 gospodarstw chłopskich, 3 budników, 1 wolne gospodarstwo i jedno gospodarstwo nauczyciela. Było tam wówczas 16 domów. Do XX wieku funkcjonowała jako wieś chłopska. W końcu XIX wieku na gruntach wiejskich powstały 4 niewielkie majątki. Pierwszy liczący 77,6 ha ziemi należał do Ernsta Kusserow, drugi o wielkości 55,9 ha był własnością Willi Rubowa, trzeci liczący 54,2 ha ziemi był własnością Artura Wetzela, a czwarty liczący 65 ha ziemi był w posiadaniu Erwina Wetzela. Aktualnie liczy 141 mieszkańców.

Położenie, fizjografia terenu, krajobrazEdytuj

3 km na południowy wschód od Malechowa, przy szosie łączącej Malechowo z Polanowem. teren o zróżnicowanej rzeźbie – w części pierwotnego rozplanowania osady przy drodze – teren lekko pofałdowany, stopniowo skłaniający się w kierunku południowym , gdzie droga wewnętrzna rozwidla się na skraju szerokiego otwarcia na dolinę rzeki Grabowa; , druga część wsi, położona jest na południe, wzdłuż drugiej drogi, u podnóża skarpy tej doliny; otoczenie stanowią pola i łąki – w części północnej oraz lasy na skarpach doliny i podmokłe łąki od południa

Układ wsiEdytuj

Wieś składa się z dwóch części:

  • północnej – zwartej zabudowy wokół częściowo zabudowanego trójkątnego nawsia i zwartej obudowy układu drożnego, rozchodzącego się w różnych kierunkach
  • południowej z ekstensywnie lokalizowanej zabudowy zagrodowej , jednostronnie od południa obudowującej drogę u podnóża skarpy , na skraju doliny

Zabudowa mieszkalna i gospodarczaEdytuj

Zróżnicowana, o przewadze konstrukcji szachulcowej, tak w zabudowie mieszkaniowej jak i gospodarczej.

Obiekty sakralneEdytuj

Krzyż przydrożny w rozwidleniu dróg, w centralnej części wsi.

Obiekty przemysłoweEdytuj

Wieża transformatorowa

Zieleń komponowana, parki, cmentarzeEdytuj

Cmentarz nieczynny, d. ewangelicki o pow. 0,33 ha, założony w połowie XIX w. Położony w płn.-zach. części wsi, po płn. stronie drogi w kierunku Malechowa, otoczony polami uprawnymi. Teren cmentarza silnie zakrzewiony, wzdłuż wsch. granicy zachował się odcinek przerośniętego żywopłotu głogowo-grabowego. We wschodniej części cmentarza zachował się fragment pomnika poległych podczas I wojny światowej, na całym terenie fragmenty kamiennych płyt i żeliwnych krzyży.

  • droga o nawierzchni asfaltowej, od strony wsch. (Żegocino) odcinki alei klonowej
  • plac wiejski z grupą starych drzew (lipy, dąb) z aleją kasztanowców wzdłuż drogi w kierunku płd. ku pradolinie Grabowej.

Stan zachowaniaEdytuj

Czytelny i dobrze zachowane rozplanowanie pierwotne miejscowości, szczególnie wartościowe, z uwagi na zróżnicowaną rzeźbie terenu, w którą w sposób naturalny wpisuje się zabudowa o wysokich walorach zabytkowych, ulega łatwo dewaloryzacji poprzez wprowadzanie współczesnej zabudowy (część południowa).

Stanowiska archeologiczneEdytuj

Na obszarze miejscowości zarejestrowano 25 stanowisk archeologicznych, na których stwierdzono 37 pozostałości osadniczych z następujących okresów chronologicznych:

  • Epoka kamienia - 7 śladów osadniczych, 2 ślady osadnicze
  • Okres starożytny - 6 śladów osadniczych, 1 punkt osadniczy, 2 osady
  • Okres średniowieczny - 13 śladów osadniczych, 2 punkty osadnicze, 1 osada

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj