Parafia św. Barbary w Chorzowie

parafia rzymskokatolicka w archidiecezji katowickiej

Parafia św. Barbary w Chorzowierzymskokatolicka parafia w dzielnicy Chorzów II pod wezwaniem św. Barbary z Nikomedii.

Parafia św. Barbary
Ilustracja
Kościół św. Barbary
Państwo  Polska
Siedziba Chorzów
Adres ul. 3 Maja 18
41-500 Chorzów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja katowicka
Kościół Kościół św. Barbary w Chorzowie
Proboszcz ks. Zygmunt Błaszczok
Położenie na mapie Chorzowa
Mapa konturowa Chorzowa, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Parafia św. Barbary”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Parafia św. Barbary”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Parafia św. Barbary”
Ziemia50°18′12″N 18°56′48″E/50,303333 18,946667
Strona internetowa

Kalendarium parafiiEdytuj

 
Kościół św. Barbary
  • 1791 - w maju na terenie przyszłej parafii Friedricha W. von Redena uruchamia kopalnię „Wilhelm”
  • 1798 – wraz z rozwojem kopalni, a w niedługim czasie huty „Królewskiej Huty”, do dzisiejszego Chorzowa zaczęli napływać pracownicy z różnych okolic
  • 1799 – 27 maja z racji nie tylko zasobów węgla ale i również żelaza urząd górniczy postanawia założyć hutę
  • 1802 – 25 sierpnia zostaje ukończona budowa „Królewskiej Huty” i w tymże dniu zostają uruchomione dwa pierwsze wysokie piece nazwane imionami Heintza i Redena. Rozpoczyna się wytop żelaza i jednocześnie powstało nowe źródło zatrudnienia
  • 1809 – od tego roku wzrasta bardzo szybko liczba robotników z uwagi na wybudowanie w hucie trzeciego pieca do topienia kruszców
  • 1819 – w „Królewskiej Hucie” wybudowano czwarty piec do topienia kruszców
  • 1820 – założono „wspólny cmentarz”, gdzie dokonywano pochówków wszystkich mieszkańców niezależnie od wyznania
  • 1844 – wybudowano kościół ewangelicki na „wspólnym cmentarzu”
  • 1849 – biskup wrocławski Melchior kardynał von Diepenbrock po poświęceniu kościoła piekarskiego, na dworcu w Świętochłowicach zostaje powitany przez wydelegowanych katolików, którzy przedstawiają dostojnikowi swoje ubolewania z powodu braku własnego kościoła i cmentarza. Kardynał obiecuje poparcie w tej sprawie, a także zachęca katolików, aby nie ustawali w osiągnięciu zamierzonego celu. Katolicy zachęceni słowami biskupa postarali się najpierw o własny cmentarz. Postanowili też od razu na tej ziemi wybudować kościół, na który ówczesny minister handlu darował tyle samo pieniędzy, co na budowę kościoła protestanckiego czyli 8151 talarów
  • 1851 – założono kamień węgielny pod nowy kościół
  • 1852 – 6 stycznia powołano komitet budowy kościoła, którego członkami byli: prezes - Erbreich, wyższy radca górniczy i wiceprezes - ks. Franciszek Kania, tymczasowy kapelan w Chorzowie
  • 1852 – 21.XI ks. kanonik Alojzy Ficek, proboszcz piekarski z upoważnienia biskupa wrocławskiego poświęcił nowy kościół. Dzień ten ma dla Chorzowa historyczne znaczenie, gdyż posiada on od tego dnia własny kościół katolicki pod wezwaniem św. Barbary
  • 1853 – na prośbę górników zostaje w kościele umieszczony obraz św. Barbary
  • 1859 – wybudowano wieżę kościoła

Duchowni związani z parafiąEdytuj

Proboszczowie parafiiEdytuj

  • Jan Kleinert (1852 – 1853) – administrator
  • Robert Uherek (1853 – 1860) – administrator
  • Edward Deloch (1860 – 1883)
  • Paweł Łukaszczyk (1883 – 1905)
  • Emanuel Zielonkowski (1905 – 1911) – administrator
  • Alojzy Reiff (1911 – 1922)
  • Ludwik Wojciech (1922 – 1931)
  • Paweł Lubina (1931)
  • Józef Gawlina (1931- 1933) – późniejszy biskup polowy Wojska Polskiego
  • Walenty Piaskowski (1933)
  • Jan Brandys (1933 – 1963)
  • Wilhelm Ochman (1963 – 1970)
  • Norbert Sklarek (1970 – 1995)
  • Stanisław Juraszek (1995 – 2005)
  • Zygmunt Błaszczok od 2005

Duchowni pochodzący z parafiiEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Ernest Ochman, Kronika parafii św. Barbary w Chorzowie, Chorzów 1951.
  • Konrad Lubos, Parafia św. Barbary w Chorzowie, mps, bmw, 1949.
  • Z dziejów parafii św. Barbary w Chorzowie, red. naukowa Jerzy Myszor, Chorzów 1998.

Linki zewnętrzneEdytuj