Otwórz menu główne

Parafia Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa w Władykaukazie

Parafia Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa w Władykaukazie – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w Władykaukazie, w diecezji św. Klemensa w Saratowie, w dekanacie północnokaukaskim.

Parafia Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa w Władykaukazie
Ilustracja
kaplica parafialna
Państwo  Rosja
Siedziba Władykaukaz
Adres г. Владикавказ, ул. Гапо Баева 14
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
diecezja św. Klemensa w Saratowie
dekanat północnokaukaski
Wezwanie Wniebowstąpienie Pańskie
Wspomnienie liturgiczne 40. dzień po Wielkanocy
Położenie na mapie Osetii Północnej
Mapa lokalizacyjna Osetii Północnej
Parafia Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa w Władykaukazie
Parafia Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa w Władykaukazie
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Parafia Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa w Władykaukazie
Parafia Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa w Władykaukazie
Ziemia43°01′09,2″N 44°40′57,8″E/43,019222 44,682722

HistoriaEdytuj

Na terenie dzisiejszej Osetii Północnej od 1766 istniał kościół katolicki w oddalonym o 92 km na północ od Władykaukazu Mozdoku. Katolicy w Władykaukazie pojawili się w I połowie XIX w. Byli to głównie Polacy – zesłańcy oraz żołnierze, później również dobrowolni osadnicy.

Kościół katolicki w Władykaukazie powstał w 1864 lub w 1866 z inicjatywy proboszcza ks. Aleksandra Kamińskiego. Parafia prowadziła instytucje charytatywne. W przededniu I wojny światowej parafia liczyła 2100 wiernych, a w 1917 1550.

W 1936 na podstawie fałszywego oskarżenia komunistyczne władze aresztowały i skazały na śmierć proboszcza władykaukaskiego ks. Antoniego Czerwińskiego. Został on rozstrzelany 26 stycznia 1938. W 1958 został zrehabilitowany. Obecnie trwa jego proces beatyfikacyjny[1]. Kościół został znacjonalizowany i parafia przestała istnieć.

Odrodzenie parafii nastąpiło w 1990 za sprawą ks. Bronisława Czaplickiego. Początkowo msze odprawiane były w prywatnym mieszkaniu, a następnie w kościele ormiańskim. Przez kilka pierwszych lat parafia nie miała stałego duszpasterza. Później otwarto kaplicę oraz ustanowiono proboszcza rezydującego w mieście. Kościół nie został zwrócony.

PrzypisyEdytuj

  1. Sługa Boży ks. Antoni Czerwiński 1881—1938 (pol.). Catholic Martyrs. [dostęp 2018-10-04].

BibliografiaEdytuj

  • Aleksander Bogolubow, Polacy w Kościele katolickim na Kaukazie Północnym, Annales Missiologici Posnanienses.
  • Polacy w Osetii Północnej (pol.). Dziennik Związkowy. [dostęp 2018-10-04].
  • Parafie (ros.). Diecezja św. Klemensa w Saratowie. [dostęp 2018-10-04]..