Otwórz menu główne

Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich w Poznaniu

Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich (dawniej: Tamberloch, Park Livoniusa, Park Lubuski) – zabytkowy park w Poznaniu, zlokalizowany w kwartale ulic: Królowej JadwigiGórna Wilda – Niedziałkowskiego – Topolowa – Wierzbięcice (północna Wilda), na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Wilda.

Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
Obiekt zabytkowy nr rej. A-274 z 3 stycznia 1985
Ilustracja
Park Drwęskich
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Poznań
Dzielnica Osiedle Wilda
Powierzchnia 4,54 ha
Data założenia pocz. XX w., 1959
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich
Ziemia52°23′59,8″N 16°55′26,1″E/52,399944 16,923917
Park Drwęskich – widok w kierunku Andersia Tower

HistoriaEdytuj

Park ma powierzchnię 4,54 ha i powstał w 1959 z przekształcenia dawnego cmentarza ewangelickiej parafii św. Pawła, pochodzącego z 1865. Częściowo tereny te miały charakter parkowy (poza cmentarzem) już od 1908, kiedy to wytyczono pierwszą aleję z dębami szypułkowymi[1]. Wcześniej była tu ciesząca się złą sławą dolinka o nazwie Tamberloch. Miejsce to, na przedpolu Bramy Rycerskiej, przypominało głęboki dół porośnięty krzewami i drzewami, pełen zagłębień i przekopów. Wydobywano tu piasek, czego następnie zaniechano. Teren (pomiędzy dwoma cmentarzami) opanowały różnego rodzaju osoby wykluczone społecznie, w tym złodzieje. Po zmroku mieszkańcy miasta starali się omijać to miejsce. Dolinka została zasypana w początku XX wieku, a teren nazwano Parkiem Livoniusa. Rozbijały się tu cyrki i lunaparki[2].

Park ozdobiony jest małą architekturą, charakterystyczną dla założeń parkowych lat 50. XX w., w tym trejażem. Interesująca jest zwłaszcza organizacja skarpy od ul. Królowej Jadwigi (z 1912) – najbardziej charakterystyczny element parku. Zimą jest to popularne miejsce zjazdów na sankach. W parku rośnie wiele starych, okazałych drzew. Od strony zachodniej stoi Pomnik Powstańców Wielkopolskich. W pobliżu znajdują się: dawny dworzec PKS, Andersia Tower, Stary Browar, Budynek Spar- und Bauverein, Izba Rzemieślnicza, Dom Żołnierza oraz dawne Leprozorium św. Łazarza. Niezrealizowanym, kontrowersyjnym projektem dla parku była tzw. Kurtyna Kozakiewicza.

NazwaEdytuj

Nazwa parku upamiętnia pierwszego po odzyskaniu niepodległości prezydenta Poznania – Jarogniewa Drwęskiego (1918-1921) oraz jego małżonkę, nawiązując do istniejącego w dwudziestoleciu międzywojennym pobliskiego placu Drwęskiego, na którym następnie zbudowano dworzec autobusowy (stary). Odbywały się tam niektóre wystawy I Targu Poznańskiego w 1921[1]. Park położony jest na terenie dawnego Bastionu Grolman, będącego częścią Twierdzy Poznań.

Kontynuacją ciągu parkowego na północ jest Park Karola Marcinkowskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jacek Y. Łuczak, Spacerownik Poznański, Biblioteka Gazety Wyborczej, Agora, Warszawa, 2013, s.210, ​ISBN 978-83-268-0055-9
  2. Maria i Lech Trzeciakowscy, W dziewiętnastowiecznym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1987, s.139, ​ISBN 83-210-0540-3

BibliografiaEdytuj

  1. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, Poznań: KAW, 1986, s. 102, ISBN 83-03-01260-6, OCLC 835895412.
  3. Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.49, ​ISBN 83-89525-07-0
  4. http://www.poznan.pl/mim/public/turystyka/pages.html?co=list&id=112&ch=130&instance=1017&lang=pl – o parku (dostęp 22.3.2010)