Park Narodowy Szumawa

Park narodowy Szumawa (cz. Národní park Šumava) – największy z czterech parków narodowych powołanych w Republice Czeskiej. Obejmuje teren górski wzdłuż granicy z Austrią i Bawarią.

Park Narodowy Szumawa
Národní park Šumava
ilustracja
park narodowy
Państwo  Czechy
Położenie Kraj południowoczeski i pilzneński,
wzdłuż granicy z Niemcami i Austrią
Siedziba Vimperk
Mezoregion Szumawa
Data utworzenia 20 marca 1991
Powierzchnia 680,6 km²
Powierzchnia otuliny 996,2 km² (OChK)
Odwiedzający 1,25 mln[1]
Plan Park Narodowy Szumawa
Położenie na mapie Czech
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Park Narodowy Szumawa
Park Narodowy Szumawa
Ziemia49°01′09″N 13°34′46″E/49,019167 13,579444
Strona internetowa

Historia powołania parkuEdytuj

Pierwsze koncepcje wielkoobszarowej ochrony czeskiej Szumawy wysunięto w ostatnich latach istnienia monarchii habsburskiej. W 1963 roku powołano do istnienia wzdłuż granicy obszar chronionego krajobrazu o powierzchni 1630 km². Obejmowała ona słabo zaludniony po wysiedleniu rdzennej ludności niemieckojęzycznej, silnie zalesiony i zmilitaryzowany pas wzdłuż żelaznej kurtyny, a więc o małej dostępności dla turystów. Po upadku reżimu komunistycznego rząd czechosłowacki podjął w 1991 roku decyzję o wydzieleniu parku narodowego z obszaru chronionego krajobrazu części terytorium o powierzchni 680,6 km²[2]. Jego celem jest ochrona wyjątkowo dobrze zachowanej w tej części Europy przyrody i rozwoju turystyki w niedoinwestowanym regionie. Wkrótce park rozpoczął współpracę z powołanym po drugiej stronie granicy Parkiem Narodowym Lasu Bawarskiego. Obszar chronionego krajobrazu stał się zaś otuliną parku.

Przyroda parkuEdytuj

Naturalnymi zbiorowiskami leśnymi Szumawy są żyzne i kwaśne buczyny górskie oraz bory świerkowe. Do tego doliczają się torfowiska wysokie, gołoborza, stanowiska nadwodne oraz zbiorowiska antropogeniczne jak łąki górskie. Cechą charakterystyczną jest występowanie jezior polodowcowych powstałych w wyniku działalności niewielkich lodowców w plejstocenie[3]. Na terenie parku spotkać można liczne gatunki zwierząt rzadko spotykane na terenie Czech, takie jak ryś, cietrzew, sokół wędrowny, bocian czarny, czy wilk[4].

Strefy ochronneEdytuj

Park narodowy wyróżnia obecnie cztery strefy ochronne[5]:

  • strefa przyrody (zóna přírodní), będąca obszarem ochrony ścisłej pozbawionej jakiejkolwiek działalności ludzkiej o charakterze mającym cechy naturalne. Obejmuje ona 27,7% terytorium parku, czyli 189,5 km²;
  • strefa zbliżona do naturalnej (zóna přírodě blízká), znajdująca się na obszarach przekształconych przez człowieka, które mają stopniowo wrócić do stanu naturalnego. Zajmuje 24,5% terytorium parku, czyli 168,2 km²;
  • strefa skoncentrowanej troski o przyrodę (zóna soustředěné péče o přírodu), obejmująca obszary antropogeniczne których utrzymanie wymaga ochrony czynnej i zajmująca największą część parku;
  • strefa krajobrazu kulturowego (zóna kulturní krajiny), obejmująca tereny użytkowane przez ludzi i zabudowane.

TurystykaEdytuj

Park uruchamia trzy centra turystyczne (návštěvnické centrum) oraz kilka sezonowych punktów informacyjnych, a także wybiegi dla zwierząt, wolierę sów, wieżę widokową na Poledniku[6]. Przygotowano też liczne tablice informacyjne, ścieżki dydaktyczne. Na terenie parku i obszaru chronionego krajobrazu przygotowano kilkaset kilometrów szlaków pieszych, rowerowych, kajakowych i narciarskich.

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Letošní zima na Šumavě lákala do návštěvnických center
  2. Ministerstvo, Platná legislativa - Ministerstva životního prostředí ČR, www.mzp.cz [dostęp 2020-06-10] (cz.).
  3. Biotopy, Národní park Šumava [dostęp 2020-06-10] (cz.).
  4. Významné druhy, Národní park Šumava [dostęp 2020-06-10] (cz.).
  5. Nová zonace Národního parku Šumava, Národní park Šumava [dostęp 2020-06-10] (cz.).
  6. Návštěvnická centra, Národní park Šumava [dostęp 2020-06-10] (cz.).