Otwórz menu główne

Park Władysława Andersa w Gnieźnie

Park Miejski im. Władysława Andersa (w okresie PRL Park Karola Świerczewskiego) – zabytkowy park, położony w Gnieźnie, na Konikowie, pomiędzy ulicami Konikowo, Sobieskiego, Parkową i Aleją Marcinkowskiego.

Park Władysława Andersa
Ilustracja
Staw i bocznica kolejowa do rzeźni
Państwo  Polska
Miejscowość Gniezno
Dzielnica Konikowo
Powierzchnia 11 ha
Położenie na mapie Gniezna
Mapa lokalizacyjna Gniezna
Park Władysława Andersa
Park Władysława Andersa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Władysława Andersa
Park Władysława Andersa
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Park Władysława Andersa
Park Władysława Andersa
Położenie na mapie powiatu gnieźnieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gnieźnieńskiego
Park Władysława Andersa
Park Władysława Andersa
Ziemia52°32′04,6140″N 17°36′36,9936″E/52,534615 17,610276

Spis treści

HistoriaEdytuj

Początki obiektu sięgają 1798, kiedy to założono zieleniec na terenie ogrodu pojezuickiego[1]. W 1836 założono kolejny zieleniec i cmentarz ewangelicki od strony ul. Sobieskiego (obecne przedszkole). W 1898, naprzeciwko rzeźni, założono park miejski, nad którym opiekę roztoczyło Towarzystwo Upiększania Miasta. W 1902 park został przecięty na dwie części bocznicą kolejową do rzeźni, której wysoki nasyp z wiaduktami i metalowymi schodkami dla spacerowiczów istnieje do dziś. W 1908 powstały miejskie korty tenisowe. Potem zbudowano boisko sportowe. Funkcjonowała tu strzelnica Bractwa Kurkowego (ostatnie zawody strzeleckie zorganizowano w 1939)[2].

ArchitekturaEdytuj

Park ma zróżnicowane położenie, liczne stoki i pagórki. Powstał w miejscu dolinki potoku i bagien. Jeden z pagórków ma średnicę 15 metrów. Z istniejących tu dwóch stawów jeden (północny) został powiększony i wyposażony w dwa mostki. Z inicjatywy inż. Edmunda Sokołowskiego (ogrodnika miejskiego), zbudowano u stóp altany stylizowany górski potok z kaskadą. Zrealizowano również fontanny i groty. W sąsiedztwie wzniesiono też w międzywojniu obiekty ogrodnictwa miejskiego z oranżeriami. Na zachodnim skraju parku istnieją zabudowania dawnych koszar, w latach międzywojennych wykorzystywanych przez stacjonujący tutaj 69. Pułk Piechoty. Obecnie funkcjonuje w nich m.in. schronisko młodzieżowe[2].

GródekEdytuj

Na terenie parku znajduje się grodzisko zwane "Gnieźnienice"[1] (także: "Gnieźninek"). Był to jeden z trzech gródków broniących dostępu od wschodu do grodu książęcego na Wzgórzu Lecha. Usytuowany pośród bagien i rozlewisk, funkcjonował prawdopodobnie do XIII wieku. Z gródkiem związana jest legenda o pastuszku i biesie, zanotowana przez Oskara Kolberga[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj