Otwórz menu główne

Park im. Stanisława Moniuszki w Łodzi

Park im. Stanisława Moniuszki w Łodzi (dawniej Park Kolejowy[1] lub też Ogród Kolejowy; w języku jidysz nazywany Koligurtn[2]) – park znajdujący się w obrębie ulic: Składowa, Kilińskiego, Narutowicza, Polskiej Organizacji Wojskowej. Utworzony został w 1875 roku[1], powierzchnia całkowita 2,3 ha.

Park im. Stanisława Moniuszki
Ilustracja
Klomb z popiersiem S. Moniuszki
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Dzielnica Śródmieście
Powierzchnia 2.3 ha
Data założenia 1875
Projektant Hilary Majewski
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Park im. Stanisława Moniuszki
Park im. Stanisława Moniuszki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park im. Stanisława Moniuszki
Park im. Stanisława Moniuszki
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Park im. Stanisława Moniuszki
Park im. Stanisława Moniuszki
Ziemia51°46′15,0″N 19°27′55,9″E/51,770833 19,465528
Parkowa alejka

Park został utworzony w 1875 roku jako skwer publiczny (później zwany Parkiem Kolejowym)[1] z myślą o ludziach korzystających z dworca kolejowego Łódź Fabryczna, którego gmach wzniesiono w 1868 roku. Na terenie dzisiejszego parku znajdował się las, zaistniała zatem konieczność wybudowania ścieżek doprowadzających do dworca. Pierwsze plany parku wykonał architekt miejski Hilary Majewski. Był to drugi park w Łodzi (pierwszym był park „Źródliska” założony w roku 1840)[1].

W parku zasadzono sosny, świerki, brzozy, klony, kasztany, lipy, topole i wierzby płaczące – część z nich rośnie w parku do dziś. Na środku parku umiejscowiono plac z ozdobnym klombem. Park był przebudowywany w latach 30. XX wieku. W 1884 roku w parku została wzniesiona katedra prawosławna św. Aleksandra Newskiego. Park zaczęto nieoficjalnie nazywać parkiem Aleksandryjskim.

W latach 60. XX wieku park został przemianowany na park im. Stanisława Moniuszki, kompozytora Prząśniczki – hejnału Łodzi. W parku stoi pomnik – popiersie Stanisława Moniuszki, ufundowany w 1963 roku przez mieszkańców Łodzi. Autorami rzeźby są łódzcy plastycy Elwira i Jerzy Mazurczyk. Pomnik początkowo stał tyłem do ulicy Narutowicza, w 1970 roku obrócono go na prośbę mieszkańców. Centrum parku tworzą wraz z pomnikiem trzy klomby.

W parku znajduje się pomnik przyrody: buk pospolity. W latach 1994–1995 park został częściowo ogrodzony niskim murkiem. W 2000 roku przeprowadzono specjalistyczną pielęgnację najstarszych drzew w tym parku.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Rynkowska 1970 ↓, s. 148.
  2. Arnold Mostowicz: Łódź, moja zakazana miłość. Łódź: Oficyna Bibliofilów, 1999, s. 14. ISBN 83-86058-42-0.

BibliografiaEdytuj