Otwórz menu główne

Parowozownia normalnotorowa w Ełku

Parowozownia normalnotorowa w Ełku – nieużywana parowozownia normalnotorowa w Ełku, wybudowana w 1906 roku przy głównej ełckiej stacji kolejowej. Obiekt figuruje w Rejestrze Zabytków[1]nr rej.: A-1014 z 10.11.1994.

Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Obiekt zabytkowy nr rej. nr rej.: A-1014 z 10.11.1994.
Ilustracja
Widok na parowozownię z lotu ptaka
Państwo  Polska
Miejscowość Ełk
Adres Sportowa 1
Ukończenie budowy 1906
Położenie na mapie Ełku
Mapa lokalizacyjna Ełku
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Położenie na mapie powiatu ełckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ełckiego
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Parowozownia normalnotorowa w Ełku
Ziemia53°49′27,3″N 22°21′54,3″E/53,824250 22,365083

Parowozownia jest wyposażona w wyciąg węglowy Teudloffa. Na torach parowozowni stoją parowozy Ol49, Ty2, Ok1, które niszczeją.

Powojenna parowozownia eksploatowała parowozy serii: Ty2/Ty42, Ol49, Ok1[2] Obiekt lokomotywowni wachlarzowej z czternastoma stanowiskami wraz z obrotnicą był używany przez PKP Cargo do roku 2009 w obsłudze lokomotyw serii SM42, SU45, ST44[3], gdzie funkcjonowało Gniazdo Drużyn Trakcyjnych. W roku 2014 PKP SA dokonały remontu dachu, natomiast w 2016 roku rozebrano nieukończony segment.

Tutejsza parowozownia jako druga w kraju po parowozowni Wolsztyn najdłużej eksploatowała parowozy w czynnym ruchu planowym[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo warmińsko-mazurskie. 2018-09-30. [dostęp 11.01.2013].
  2. Przeminęło z parą [GALERIA], elk.wm.pl [dostęp 2018-12-17] (pol.).
  3. Paweł Czech, Ilostany - Lokomotywowania Ełk, Koleje Małe i Duże, 2-3/2008, s. 8-9.
  4. Marcin Przygiętka, Dzieje kolei normalnotorowych na Warmii i Mazurach [w:] Dawid Keller (red.), Dzieje kolei w Polsce, Rybnik: Eurosprinter, Muzeum w Rybniku, 2012, s. 321, ISBN 978-83-931006-8-2.