Otwórz menu główne

Partia Socjalistyczna Robotników i Chłopów

Partia Socjalistyczna Robotników i Chłopów (fr. Parti Socialiste Ouvrier et Paysan) – francuska partia socjalistyczna założona 8 czerwca 1938 roku przez działaczy SFIO skupionych wokół partyjnej frakcji "Lewica Rewolucyjna" wydalonej z partii[1].

Partia Socjalistyczna Robotników i Chłopów
Ilustracja
Skrót PSPO
Lider Marceau Pivert
Data założenia 8 czerwca 1938
Data rozwiązania lato 1940
Ideologia polityczna marksizm
socjalizm
luksemburgizm
trockizm
Poglądy gospodarcze socjalizm
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodowe Centrum Rewolucyjne Marksistów
Młodzieżówka Jeunesses Socialistes Ouvrières et Paysannes
Barwy      czerwony

HistoriaEdytuj

PSPO miała profil marksistowski. Znalazła się w niej grupa trockistów jednak ideologia organizacji odbiegała od trockizmu, a jej kierownictwo krytykowane było przez Lwa Trockiego[2]. Partia sprzeciwiała się tendencjom reformistycznym i stalinowskim, przez co nie zbliżała się ani do lewicowej SFIO, ani do skrajnie lewicowej PC[3]. Liderem partii był Marceau Pivert.

Trockiści skupieni byli wokół Yvana Craipeau, dziennikarza pacyfistycznego magazynu Lénine[4]. W partii działali też luksemburgiści m.in. René Lefeuvre. Sekcją młodzieżową organizacji była Jeunesses Socialistes Ouvrières et Paysannes (JSOP)[5].

Partia była członkiem Biura Londyńskiego[6].

PSPO została rozwiązana w roku 1940, kiedy powstało Państwo Vichy. Jej działacze przyłączyli się do częściRuchu Oporu związanej z lewicą i skrajną lewicą (m.in. FTPF). W departamencie Rodan działacz PSPO Marie-Gabriel Fugère ps. "Sauvaget" stworzył w 1940 niezależną od SFIO i PC podziemną organizację "Powstaniec" (L'Insurgé).

Po wyzwoleniu Francji pojawiła się koncepcja odrodzenia PSPO, jednak konflikt wewnętrzny spowodował powrót większości jej działaczy do SFIO. Wśród tych działaczy znalazł się m.in. Marceau Pivert'a (mniejsza część wstąpiła do PCF).

PrzypisyEdytuj

  1. La Fédération de l'éducation nationale, 1928-1992: histoire et archives en débat s. 161
  2. Lew Trocki, Centryzm a IV Międzynarodówka, 1939.
  3. Lucien Hérard, Ce qu’est le Parti Socialiste Ouvrier et Paysan, éditions du PSOP, janvier 1939, s. 10, 15
  4. Wikiwix's cache, www.association-radar.org [dostęp 2017-11-19].
  5. Christophe Bourseiller Cet étrange Monsieur Blondel: enquête sur le syndicat force ouvière 1997 s. 84
  6. Le Mouvement social s. 54, Wydania 110-113