Otwórz menu główne

Partia Unii Narodowej (Stany Zjednoczone)

Partia Unii Narodowej[1] (ang. National Union Party) – nazwa używana przez Partię Republikańską w wyborach prezydenckich w 1864 roku, które odbywały się w cieniu wojny secesyjnej. Użyto takiej nazwy w celu przyciągnięcia uwagi demokratów, o których wiadomo było, że nie zagłosują na republikanów. Partia nominowała urzędującego prezydenta Abrahama Lincolna oraz byłego demokratę Andrew Johnsona jako kandydata na wiceprezydenta. Kandydaci ci wygrali nadchodzące wybory.

Partia Unii Narodowej
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data założenia 1864
Data rozwiązania 1868
Ideologia polityczna nacjonalizm, abolicjonizm
Barwy czerwony
Stany Zjednoczone
Godło USA
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Stanów Zjednoczonych

Portal:Stany Zjednoczone

Założenie partiiEdytuj

Partia powstała w 1864 roku w czasie wojny secesyjnej.

Po śmierci LincolnaEdytuj

W następstwie zabójstwa prezydenta Lincolna w 1865 r., Andrew Johnson został jako jedyny jeszcze prezydentem z Partii Unii Narodowej.

Prezydenci z ramienia PartiiEdytuj

Kandydaci prezydenccy z ramienia PartiiEdytuj

 
Urzędujący prezydent elekt Abraham Lincoln
 
Urzędujący wiceprezydent elekt Andrew Johnson

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Maldwyn Jones: Historia USA. Gdynia: Latarnia, 2016, s. 267. ISBN 978-83-65387-02-8. (pol.)

Linki zewnętrzneEdytuj