Otwórz menu główne
Pasqual Maragall i Mira

Pasqual Maragall i Mira (ur. 13 stycznia 1941 w Barcelonie) – kataloński polityk, batlle (prezydent) Barcelony (1982–1997), prezydent Generalitat de Catalunya w latach 2003–2006.

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie Jordiego Maragalla – byłego przewodniczącego Socjalistycznej Partii Katalonii (PSC). Jego dziadkiem był znany poeta kataloński Joan Maragall. Uzyskał doktorat z dziedziny nauk ekonomicznych na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie. W młodości angażował się w walkę przeciwko reżimowi generała Franco w szeregach Robotniczego Frontu Katalonii (Front Obrer de Catalunya, 1961). W 1974 znalazł się w Konwergencji Socjalistycznej Katalonii (Convergència Socialista de Catalunya), która później przekształciła się w PSC-PSOE. Od 1976 pracował w Urzędzie Miejskim w Barcelonie. W 1979 wszedł w skład Rady Miejskiej z listy PSC. Po odejściu Narcísa Serry do rządu hiszpańskiego objął w 1982 obowiązki burmistrza Barcelony. Był zatwierdzany na tym stanowisku w wyborach 1983, 1987, 1991 i 1995. W 1992 objął przewodnictwo nad Radą Gmin i Regionów Europy. W marcu 1996 stanął na czele Komitetu Regionów UE.

 
Pasqual Maragall wraz z żoną Dianą Garrigosą

Jako burmistrz miasta miał swój udział w wygranej przez Barcelonę batalii o miejsce rozegrania letnich igrzysk olimpijskich w 1992. W 1997 zrezygnował ze stanowiska burmistrza, przenosząc się do Rzymu. W tym samym roku został wybrany przewodniczącym honorowym Rady Gmin i Regionów Europy.

W 1998 powrócił do polityki przyjmując nominację PSC-PSOE na kandydata do prezydentury Katalonii w wyborach 1999. Na rzecz wyboru Maragalla powstała inicjatywa polityczna Obywatele za Zmianą (kat. Ciutadans pel Canvi), która opowiadała się za zmianą na stanowisku szefa Generalitat walcząc z tzw. pujolizmem. Mimo wygranej PSC w wyborach ugrupowanie uzyskało mniejszą ilość mandatów od CiU[1]. W 2000 stanął na czele stworzonego przez siebie gabinetu cieni. Trzy lata później ponownie był kandydatem PSC na stanowisko prezydenta. Po powstaniu trójkolorowej koalicji PSC, ERC i Zielonych-Lewicy Alternatywnej na mocy tzw. porozumienia z Tinell został 16 grudnia 2003 zaprzysiężony na urząd prezydenta Katalonii 74 głosami przeciwko 61 (CiU i PP). W czerwcu 2006 ogłosił, że nie będzie się ubiegać o reelekcję w przyspieszonych wyborach do Parlamentu.

W 2007 podzielił się publicznie informacją o swojej walce z chorobą Alzheimera[2]. W marcu 2008 został wybrany Katalończykiem Roku 2007[3] ogłaszając jednocześnie powołanie fundacji pomagającej chorym na Alzheimera, która ostatecznie powstała w kwietniu 2008 (Fundació Pasqual Maragall).

Jest żonaty z Dianą Garrigosą. Ma brata Ernesta Maragalla, który również jest politykiem.

PrzypisyEdytuj

  1. Katalońska ordynacja wyborcza promuje regiony słabiej zaludnione tj. Tarragona, Girona i Lleida kosztem wielkomiejskiej Barcelony, która jest tradycyjną "twierdzą" PSC i skrajnej lewicy
  2. Miquel Noguer, Pasqual Maragall anuncia que padece Alzheimer, elpais.com z 20 października 2007 (hiszp.)
  3. Maragall elegit català de l'any (kat.)

Linki zewnętrzneEdytuj