Paul Badura-Skoda

pianista austriacki

Paul Badura-Skoda (ur. 6 października 1927 w Wiedniu, zm. 25 września 2019 tamże[1][2]) – austriacki pianista.

ŻyciorysEdytuj

Po ukończeniu Konserwatorium Wiedeńskiego kontynuował naukę u Edwina Fischera[3].

Był laureatem III nagrody w Konkursie im. Marguerite Long i Jacques’a Thibaud w 1949 r.[potrzebny przypis] W tym samym roku, niemal z dnia na dzień, stał się znanym na całym świecie pianistą, dzięki koncertom z orkiestrami pod dyrekcją Wilhelma Furtwänglera i Herberta von Karajana. Współpracował także z takimi dyrygentami jak George Szell, Karl Böhm, Charles Mackerras i Georg Solti. Nagrał ok. 200 płyt długogrających, w tym wykonania wszystkich sonat Wolfganga Amadeusa Mozarta, Franza Schuberta i Ludwiga van Beethovena[3]. W swojej karierze używał zarówno instrumentów z epoki, jak i współczesnych. Był jednym z pionierów koncepcji wykorzystywania wczesnych fortepianów (wykonawstwo historyczne)[potrzebny przypis].

Uczestniczył w pracach jury wielu konkursów pianistycznych, m.in. Międzynarodowego Konkursu Bachowskiego w Lipsku (2006) i Międzynarodowego Konkurs Pianistycznego im. Fryderyka Chopina (1980, 1995 – wiceprzewodniczący jury, 2000) w Warszawie[4].

We wrześniu 1951 poślubił Evę Halfar, z którą następnie współpracował przy pisaniu książek o interpretacji Mozarta i Bacha, a także wydań źródłowych ich utworów[5].

Prowadził mistrzowską klasę fortepianu w Konserwatorium Wiedeńskim.

WyróżnieniaEdytuj

Doktoraty honoris causa[6]:

UwagiEdytuj

  1. Laudację wygłosił jego były student, prof. Andrzej Pikul[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Tod mit 91 Jahren: Österreichischer Pianist Paul Badura-Skoda gestorben, „Die Zeit”, Hamburg , 26 września 2019, ISSN 0044-2070 [dostęp 2019-09-26] (niem.).
  2. Wiener Pianist Paul Badura-Skoda gestorben, swr.online [dostęp 2019-09-26] (niem.).
  3. a b c Paul Badura-Skoda doktorem honoris causa Akademii Muzycznej w Krakowie, Polskie Centrum Informacji Muzycznej [dostęp 2019-09-26].
  4. Stanisław Dybowski, Laureaci konkursów chopinowskich w Warszawie, Warszawa 2005, s. 332, 402, 424.
  5. Paul Badura-Skoda (Piano), Bach Cantatas [dostęp 2019-09-26] (ang.).
  6. Paul Badura-Skoda - Biographie, www.badura-skoda.cc [dostęp 2019-09-26] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj