Otwórz menu główne

Pawłówek (województwo kujawsko-pomorskie)

wieś w województwie kujawsko-pomorskim
Ten artykuł dotyczy wsi Pawłówek w woj. kujawsko-pomorskim, pow. bydgoskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Pawłówekwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Sicienko.

Pawłówek
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat bydgoski
Gmina Sicienko
Liczba ludności (III 2011) 535[1]
Strefa numeracyjna (+48) 52
Tablice rejestracyjne CBY
SIMC 0095584
Położenie na mapie gminy Sicienko
Mapa lokalizacyjna gminy Sicienko
Pawłówek
Pawłówek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pawłówek
Pawłówek
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Pawłówek
Pawłówek
Położenie na mapie powiatu bydgoskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bydgoskiego
Pawłówek
Pawłówek
Ziemia53°09′23″N 17°53′11″E/53,156389 17,886389

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bydgoskim.

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) miejscowość liczyła 535 mieszkańców[1]. Jest ósmą co do wielkości miejscowością gminy Sicienko.

NazwaEdytuj

Pod zaborem pruskim miejscowość nosiła nazwę Pawlowke, w roku 1941 Paulsdorf [2], a w latach 1942-1945 Paulshöfen[3].

HistoriaEdytuj

 
Nieistniejące już gospodarstwa nad kanałem w 1944 roku.

W połowie XVII wieku wieś należała do Melchjora Krusińskiego. Po jego śmierci Pawłówek i Kruszyn otrzymała w spadku jego córka Anna Krusińska, która wyszła za mąż za Ludwika Lewalta Jezierskiego herbu Rogala. Małżeństwo zrzekło się w 1642 roku dóbr Kruszyn i Pawłówek na rzecz Swiętosława Orzelskiego herbu Dryja, syna Aleksandra Orzelskiego.[4][5] Następnie wieś należała do rodu Bnińskich.[6] Pod koniec XVIII wieku wieś należała do Bzowskich, Kruszewskich i Sadowskich.[7] Pod koniec XIX wieku właścicielem posiadłości był Carl Theodor Berendt, syn gdańskiego lekarza Georga Carla Berendta oraz rodzina Neukirch.[8][9] W latach 20. XX wieku właścicielem był Robert Berendt. Na terenie wsi zlokalizowany jest nieczynny cmentarz ewangelicki.[10]

Niedaleko istniał folwark zwany początkowo Prondy później Prondy-Mühle (Prądy-młyn). Pod koniec XVIII wieku folwark ten należał do Józefa Korytowskiego[11] – byłego biskupa sufragana archidiecezji gnieźnieńskiej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj