Paweł (Fokin)

Paweł, imię świeckie Paweł Semenowycz Fokin (ur. 9 stycznia 1956 w Kuczerowce) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Paweł
Павел
Paweł Fokin
Павел Фокин
Metropolita chanty-mansyjski i surgucki
Metropolita manilski i hanojski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
 Filipiny
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1956
Kuczerowka
Metropolita chanty-mansyjski i surgucki
Okres sprawowania od 2015
Metropolita manilski i hanojski
Okres sprawowania od 2019
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia chanty-mansyjska
Eparchia filipińsko-wietnamska
Śluby zakonne 8 października 1996
Diakonat 21 września 1996
Prezbiterat 27 września 1996
Chirotonia biskupia 12 czerwca 2011
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 czerwca 2011
Miejscowość Siergijew Posad
Miejsce Ławra Troicko-Siergijewska
Konsekrator Cyryl
Współkonsekratorzy Juwenaliusz (Pojarkow), Warsonofiusz (Sudakow), Aleksander (Mogilow), Wiktor (Olejnik), Arseniusz (Jepifanow), Dymitr (Kapalin), Eugeniusz (Rieszetnikow), Cyryl (Nakonieczny), Teognost (Guzikow), Merkuriusz (Iwanow), Sergiusz (Czaszyn), German (Kamałow)

ŻyciorysEdytuj

W latach 1974–1976 odbywał służbę wojskową. W 1981 podjął pracę dyrygenta chóru dziecięcego oraz chóru nauczycieli szkoły średniej. Od 1985 mieszkał na stałe w Leningradzie, był lektorem i psalmistą w miejscowym soborze Przemienienia Pańskiego. W 1989 został przyjęty do leningradzkiego seminarium duchownego dzięki rekomendacji proboszcza parafii przysoborowej, ks. Nikołaja Gundiajewa. W 1992 ukończył seminarium i podjął naukę w Leningradzkiej Akademii Duchownej, gdzie w 1996 uzyskał tytuł kandydata nauk teologicznych za pracę poświęconą zakonowi joannitów[1].

21 września 1996 arcybiskup kostromski Aleksander wyświęcił go na diakona, zaś 27 września tego samego roku – na kapłana. 8 października 1996 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Paweł na cześć świętego mnicha Pawła Obnorskiego. Od 31 października 1996 był przełożonym Monasteru Ipatiewskiego w Kostromie. W 1997 otrzymał godność ihumena, zaś w 1998 – archimandryty. Zasiadał w radzie eparchii kostromskiej, był dziekanem parafii w mieście Kostromie, przewodniczącym sądu eparchialnego, proboszczem parafii św. Jana Teologa w Kostromie. Ponadto kierował budową cerkwi św. Eliasza w Iljinskim i wykładał w seminarium duchownym w Kostromie[1].

W 2003 został wyznaczony na proboszcza parafii św. Mikołaja w San Francisco, zaś w 2007 został przeniesiony do pracy duszpasterskiej w stauropigialnej parafii św. Mikołaja w Rzymie[1].

30 maja 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wyznaczył go na pierwszego biskupa chanty-mansyjskiego. Jego chirotonia odbyła się 12 czerwca 2011 w ławrze Troicko-Siergijewskiej, z udziałem konsekratorów: patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Cyryla, metropolitów krutickiego i kołomieńskiego Juwenaliusza, sarańskiego i mordowskiego Warsonofiusza, astańskiego i kazachstańskiego Aleksandra, arcybiskupów twerskiego i kaszyńskiego Wiktora, istrińskiego Arseniusza, tobolskiego i tiumeńskiego Dymitra, wieriejskiego Eugeniusza, jarosławskiego i rostowskiego Cyryla, siergijewo-posadskiego Teognosta, biskupów zarajskiego Merkuriusza, sołnecznogorskiego Sergiusza oraz jejskiego Germana[2].

1 lutego 2015 otrzymał godność metropolity[1].

Od 2019 r. dodatkowo pełnił obowiązki ordynariusza eparchii filipińsko-wietnamskiej (w Patriarszym Egzarchacie w Azji Południowo-Wschodniej)[3], a następnie (jeszcze w tym samym roku) został ordynariuszem tej administratury, z tytułem metropolity manilskiego i hanojskiego[4].

PrzypisyEdytuj

Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup chanty-mansyjski
od 2011
Następca
Nadal sprawuje urząd
Poprzednik
Powstanie metropolii
Metropolita chanty-mansyjski i surgucki
od 2015
Następca
Nadal sprawuje urząd
Poprzednik
Powstanie eparchii
Metropolita manilski i hanojski
od 2019
Następca
Nadal sprawuje urząd