Paweł (Wwiedienski)

Paweł, imię świeckie Pawieł Andriejewicz Wwiedienski (ur. 16 marca 1886, zm. 9 lutego 1937 w Morszansku) – rosyjski biskup prawosławny.

Paweł
Pawieł Wwiedienski
biskup morszański
Kraj działania  ZSRR
Data urodzenia 16 marca 1886
Data i miejsce śmierci 9 lutego 1937
Morszansk
Miejsce pochówku Morszansk
biskup morszański
Okres sprawowania 1935–1937
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia tambowska
Śluby zakonne do 1922
Diakonat 1888
Prezbiterat 1888
Nominacja biskupia 1922
Sakra biskupia 4 grudnia 1922
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 grudnia 1922
Miejscowość Tokio
Miejsce Sobór Zmartychwstania Pańskiego
Konsekrator Sergiusz (Tichomirow)
Współkonsekratorzy Michał (Bogdanow), Nestor (Anisimow)

ŻyciorysEdytuj

W 1887 ukończył seminarium duchowne w Samarze. W roku następnym został wyświęcony na kapłana i przez kolejne dwadzieścia sześć lat służył w eparchii samarskiej jako biały (parafialny) duchowny. Co najmniej od 1914 do 1918 pełnił funkcję klucznika katedralnego soboru Chrystusa Zbawiciela w Samarze. Od 1919 do 1922 był natomiast klucznikiem w soborze Zaśnięcia Matki Bożej we Władywostoku. Przed 1922 musiał złożyć wieczyste śluby mnisze (zachowując przy tym dotychczasowe imię), gdyż w wymienionym roku nadana mu została godność archimandryty[1].

Na krótko emigrował z ogarniętej wojną domową Rosji, udając się do Japonii. 4 grudnia 1922 został wyświęcony na biskupa nikolsko-ussuryjskiego, wikariusza eparchii władywostockiej i nadmorskiej. Chirotonia biskupia odbyła się w soborze Zmartwychwstania Pańskiego w Tokio pod przewodnictwem arcybiskupa Tokio Sergiusza, któremu asystowali biskup władywostocki Michał oraz biskup kamczacki Nestor[1]. Jako biskup nikoło-ussuryjski biskup Paweł był locum tenens eparchii władywostockiej[2]. Już w 1923 został przeniesiony do eparchii samarskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa melekeskiego. Formalnie pełnił te obowiązki przez cztery lata, jednak w rzeczywistości już w roku podjęcia służby w eparchii samarskiej został aresztowany i do 1926 był więziony w obozie specjalnego przeznaczenia urządzonym przez władze radzieckie w dawnym Monasterze Sołowieckim[1]. Po zwolnieniu z obozu został natomiast zesłany do Ufy bez prawa opuszczania miasta. W związku z tym otrzymał tytuł biskupa złatoustowskiego, wikariusza eparchii ufijskiej[1].

Zwolniony ze zsyłki w 1928, został w lipcu tego roku skierowany na katedrę kałuską i borowską, na której pozostawał do grudnia tego samego roku. W grudniu 1928 został ordynariuszem eparchii orenburskiej i pozostawał na katedrze przez pięć lat. Faktycznie jednak przestał kierować administraturą już w 1932, gdy został skazany na trzyletnią zsyłkę i zmuszony do wyjazdu do Morszanska. W kwietniu 1935 otrzymał godność biskupa morszańskiego, wikariusza eparchii tambowskiej. Biskup żył samotnie, prowadząc działalność duszpasterską jedynie w ograniczonym zakresie – nie przyjmował gości, rzadko służył w cerkwi św. Mikołaja w Baziewie, dzielnicy Morszanska[1].

Według oficjalnych informacji zmarł w Morszansku wskutek ataku serca. Inne źródła podają, że został w 1937 rozstrzelany. Pochowany w pobliżu cerkwi św. Mikołaja w Baziewie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Павел (Введенский Павел Андреевич), martyrs.pstbi.ru [dostęp 2016-02-20].
  2. Владивостокская епархия, www.ortho-rus.ru [dostęp 2016-02-20].
Poprzednik
Stefan (Znamirowski)
Biskup kałuski
1928
Następca
Sylwester (Bratanowski)