Otwórz menu główne
Nie mylić z: Paweł Lisiecki.

Paweł Andrzej Lisicki (ur. 20 września 1966 w Warszawie) – polski dziennikarz, publicysta, eseista i tłumacz literacki. W latach 1991–1993 dziennikarz „Życia Warszawy”, od 1993 dziennikarz i w latach 2006–2011 redaktor naczelny dziennika „Rzeczpospolita”, współzałożyciel (2011) i w latach 2011–2012 redaktor naczelny tygodnika „Uważam Rze”, od 2013 redaktor naczelny tygodnika „Do Rzeczy”.

Paweł Lisicki
Ilustracja
Paweł Lisicki (22 stycznia 2019 r.)
Data i miejsce urodzenia 20 września 1966
Warszawa
Zawód, zajęcie dziennikarz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończył XLI Liceum Ogólnokształcące im. Joachima Lelewela w Warszawie, w 1985 rozpoczął studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów założył i prowadził koło naukowe Koło Młodych Prawników, był członkiem Niezależnego Zrzeszenia Studentów, a w marcu 1988 został członkiem jawnego Komitetu Założycielskiego NZS Uniwersytetu Warszawskiego. Był zaliczany do działaczy przeciwnych działaniom radykalnym.

W latach 1991–1993 był dziennikarzem „Życia Warszawy”. Od 1993 do 2005 pracował w dzienniku „Rzeczpospolita”, gdzie kierował działem "Opinie" (od 2000) i był zastępcą redaktora naczelnego (2004–2005).

W styczniu 2005 sprzeciwiał się zwolnieniu z pracy Bronisława Wildsteina za ujawnienie tzw. listy Wildsteina i wszedł w spór z ówczesnym redaktorem naczelnym „Rzeczpospolitej” Grzegorzem Gaudenem. W związku z tym kilka miesięcy później odszedł z redakcji, by kierować zespołem przygotowującym projekt nowego dziennika, który planował stworzyć Michał Sołowow.

Od 13 września 2006 do 27 października 2011 był redaktorem naczelnym dziennika „Rzeczpospolita”[1], a od 7 lutego 2011 do 28 listopada 2012 redaktorem naczelnym tygodnika „Uważam Rze”[2]. Od stycznia 2013 jest współwydawcą i redaktorem naczelnym tygodnika „Do Rzeczy”[3]. Od 2013 propaguje model mediów tożsamościowych, postulując jako główny cel mediow nie podawanie faktów, ale budowanie wspólnoty wśród odbiorców[4]. W swojej książce „Czy Jezus jest Bogiem? Od judaizmu do chrześcijaństwa” (2014) podejmuje polemikę z niektórymi badaczami Jezusa historycznego reprezentującymi nurt third quest[5].

W 2015 był członkiem jury Nagrody Literackiej i Historycznej Identitas[6].

W 2018 roku opublikował książkę „Epoka Antychrysta” z gatunku political fiction, która według Waldemara Łysiaka przedstawia konsekwencje przyjęcia liberalnego nurtu w Kościele katolickim, skutkujący odstępstwem od wiary i dechrystianizacją świata prowadzoną przez Watykan w imię poprawności politycznej[7][8]. Komentując w "Przewodniku Katolickim" publikację książki recenzentka zwróciła uwagę, że "Lisicki sprowadza to jednak do prostackiego wręcz ukierunkowania na przyszłość, zamiast na przeszłość" i "teologicznej mizerii", a znacząca część książki jest "zwyczajnie obrzydliwa".[9] Zdaniem autora, zastosowanie niekiedy nawet brutalnych scen ma jedynie skłonić czytelnika do refleksji na temat kierunku zmian, postępujących w liberalizującym się Kościele[10]. Wbrew zarzutom recenzentki "Przewodnika Katolickiego", książka nie służy ukazaniu odstręczających scen, a ich krytyce i ukazaniu niebezpieczeństw, jakie wiążą się z dalszą liberalizacją Kościoła i społeczeństwa[10] oraz zachęceniu do przeciwstawienia się tym zmianom[11].

PublikacjeEdytuj

Teksty autorskie:

  • Nie-ludzki Bóg (1995)
  • Doskonałość i nędza (1997)
  • Jazon (1999)
  • Punkt oparcia (2000)
  • Powrót z obcego świata (2006)
  • Próba (2005)
  • Przerwa w pracy (2006)
  • Kto zabił Jezusa? (2013)
  • Tajemnica Marii Magdaleny (2014)
  • Czy Jezus jest Bogiem? (2014)
  • Dżihad i samozagłada Zachodu (2015)[12]
  • Krew na naszych rękach? (2015)[13]
  • Luter. Ciemna strona rewolucji (2017) [14]
  • Epoka Antychrysta (2018)
  • Chrystus jest zawsze nowoczesny. O Kościele, zbawieniu, historii i współczesności z Kardynałem Gerhardem L. Müllerem rozmawia Paweł Lisicki (2018)[15]

Wywiad-rzeka

  • Po prostu Uważam Rze. Z Pawłem Lisickim rozmawia Piotr Gursztyn (2013)

Tłumaczenia:

  • Martin Buber Zaćmienie Boga (1994)
  • Víctor Farías, Heidegger i narodowy socjalizm (1997 – wspólnie z Robertem Marszałkiem)
  • Karl Adam, Natura katolicyzmu (1999)

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lisicki nie jest już redaktorem naczelnym „Rz” - Onet Wiadomości
  2. Informacje kontaktowe czasopisma Uważam Rze
  3. Redakcja (pol.). dorzeczy.pl. [dostęp 2013-02-04].
  4. Cezary Michalski. Potęga mitu i kłamstwa. „Newsweek Extra”. 2, s. 84-89, 2017. 
  5. Czy Jezus jest Bogiem? Wstęp - Paweł Lisicki - Portal OPOKA (pol.). OPOKA - Portal katolicki, 2014-10-13. [dostęp 2018-06-21].
  6. Nominacje do Nagrody Identitas 2015. dorzeczy.pl. [dostęp 18 listopada 2015].
  7. Waldemar Łysiak, VATICANUM SATANICUM?, Do Rzeczy, 18 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-18] (pol.).
  8. Lisicki: Epoka antychrysta – czyli samozagłada Europy odchodzącej od Kościoła katolickiego. Radio WNET
  9. Monika Białkowska, Lisicki sięgnął bruku.
  10. a b „Epoka Antychrysta”, czyli jak wrogowie Kościoła „bronią” nauki Kościoła i moralności, Pch24.pl [dostęp 2019-03-06] (pol.).
  11. Wstrząsająca wizja Kościoła w przyszłości. Rozmowa z Pawłem Lisickim. PCh24TV · Polonia Christiana 2018-10-15.
  12. Dżihad i samozagłada Zachodu. fabrykaslow.com.pl. [dostęp 2017-02-14].
  13. Krew na naszych rękach?. fabrykaslow.com.pl. [dostęp 2017-02-14].
  14. "Marcin Luter. Ciemna strona rewolucji". Nowa książka Pawła Lisickiego (pol.). dorzeczy.pl, 2017-09-09. [dostęp 2017-09-09].
  15. Chrystus jest zawsze nowoczesny, wydawnictwowam.pl, 7 września 2018 [dostęp 2019-04-24].
  16. Studenci po raz czwarty nominowali dziennikarzy do MediaTorów. Nowe Media, 11.10.2010. [dostęp 2015-09-05].
  17. M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 560
  18. Ordery i odznaczenia dla działaczy NZS. prezydent.pl, 2010-03-19. [dostęp 26 sierpnia 2011].
  19. Nagroda Wolności Słowa, Paweł Lisicki. sdp.pl, 2017-01-31. [dostęp 2017-02-14].
  20. Paweł Lisicki z nagrodą FENIKS 2019 za książkę-wywiad z kard. Müllerem, Tygodnik Do Rzeczy, 4 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-24] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Patryk Pleskot, Robert Spałek Pokolenie 82-90. Niezależne Zrzeszenie Studentów na Uniwersytecie Warszawskim we wspomnieniach (1982-1990), wyd. IPN, Warszawa 2011 (tam relacja Pawła Lisickiego)
  • Po prostu Uważam Rze. Z Pawłem Lisickim rozmawia Piotr Gursztyn, wyd. The Facto, Warszawa 2013

Linki zewnętrzneEdytuj