Otwórz menu główne

Paweł Reszka

dziennikarz polski

Paweł Witold Reszka (ur. 2 maja 1969[1]) – polski dziennikarz, korespondentRzeczpospolitej” w Moskwie w latach 2003–2006, od 2006 do 2009 szef działu śledczego „Dziennika”. W latach 2013–2017 członek redakcji „Tygodnika Powszechnego[2]. Od stycznia 2017 dziennikarz „Newsweek Polska[3]. W lutym 2019 przeszedł do tygodnika „Polityka”, gdzie został szefem działu krajowego[4]. Był na między innymi na wojnie w Gruzji i na Ukrainie.

Paweł Reszka
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1969
Choszczno
Zawód, zajęcie dziennikarz

Spis treści

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

  • Miejsce po imperium, Warszawa: Świat Książki – Bertelsmann Media 2007.
  • (współautor: Michał Majewski) Daleko od Wawelu, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2010.
  • (współautor: Michał Majewski) Daleko od miłości, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2011.
  • Chciwość. Jak nas oszukują wielkie firmy, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2016.
  • Mali bogowie. O znieczulicy polskich lekarzy, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2017.
  • Mali bogowie 2. Jak umierają Polacy, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2018.

PrzypisyEdytuj

  1. Paweł Witold Reszka. monitorfirm.pl. [dostęp 2015-09-25].
  2. Paweł Reszka (teksty w Tygodniku Powszechnym). tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 2017-02-01].
  3. Paweł Reszka przeszedł z „Tygodnika Powszechnego” do „Newsweek Polska”. press.pl, 1 lutego 2017. [dostęp 2017-02-01].
  4. Paweł Reszka dołączył do „Polityki”, będzie szefem działu krajowego (pol.). wirtualnemedia.pl. [dostęp 24 lutego 2019].
  5. PAP: Młodkowski i Reszka laureatami nagrody im. Dariusza Fikusa. pb.pl, 13-03-2006. [dostęp 2019-04-28].
  6. Laureaci 2008. mediatory.pl. [dostęp 2019-04-28].
  7. Reszka z Majewskim nagrodzeni, a Baczyński „Dziennikarzem 20-lecia” – TVN24.
  8. Nagrody MediaTory 2016 rozdane. Wśród laureatów dziennikarze „Gazety Wyborczej”. wyborcza.pl, 2016-12-03. [dostęp 2016-12-27].
  9. Bertold Kittel, Anna Sobolewska i Piotr Wacowski. nagrodawoyciechowskiego.pl, 14 listopada 2018. [dostęp 2018-11-14].

Linki zewnętrzneEdytuj