Paweł Stobrawa (ur. 22 kwietnia 1947 w Zborowskiem) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy opolski w latach 2003–2022, od 2022 biskup pomocniczy senior diecezji opolskiej.

Paweł Stobrawa
Biskup tytularny Aeki
Ilustracja
Paweł Stobrawa (2020)
Caritati confisus sum
Zawierzyłem Miłości
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

22 kwietnia 1947
Zborowskie

Biskup pomocniczy opolski
Okres sprawowania

2003–2022

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

20 maja 1973

Nominacja biskupia

16 kwietnia 2003

Sakra biskupia

14 maja 2003

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

14 maja 2003

Miejscowość

Opole

Miejsce

kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Konsekrator

Alfons Nossol

Współkonsekratorzy

Jan Bagiński
Jan Kopiec

Życiorys

edytuj

Urodził się 22 kwietnia 1947 w Zborowskiem. W 1961 rozpoczął naukę w Niższym Seminarium Duchownym w Gliwicach. Po rozwiązaniu szkoły przez władze państwowe naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Mickiewicza w Lublińcu, gdzie w 1966 złożył egzamin dojrzałości. W latach 1966–1973 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Nysie. W trakcie studiów odbył przymusową dwuletnią służbę wojskową[1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 20 maja 1973 w katedrze opolskiej miejscowy biskup diecezjalny Franciszek Jop[1][2]. Inkardynowany został do diecezji opolskiej[3].

W latach 1973–1978 pracował jako wikariusz w parafii św. Mikołaja w Pyskowicach, następnie w latach 1978–1980 w parafii św. Katarzyny w Toszku[1]. W latach 1991–2003 był proboszczem parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu[1][4]. Od 1992 sprawował funkcję kapelana rzemieślników, w 1994 został dziekanem dekanatu opolskiego. W 1992 wszedł w skład kolegium konsultorów, a w 1996 rady duszpasterskiej. W 2000 został członkiem diecezjalnej komisji ds. budowy kościołów i budynków kościelnych. W 2000 otrzymał godność kapelanem Jego Świątobliwości[3].

W latach 1980–1991 był zatrudniony w Wyższym Seminarium Duchownym w Nysie. Od 1980 do 1986 pełnił funkcję dyrektora ds. administracyjno-gospodarczych, a od 1986 do 1991 sprawował urząd wicerektora seminarium[1].

16 kwietnia 2003 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji opolskiej ze stolicą tytularną Aeca[3][5]. Święcenia biskupie otrzymał 14 maja 2003 w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu[6][1]. Udzielił mu ich arcybiskup Alfons Nossol, biskup diecezjalny opolski, w asyście biskupów pomocniczych opolskich: Jana Bagińskiego i Jana Kopca[2]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Caritati confisus sum” (Zawierzyłem Miłości)[7]. 22 kwietnia 2022 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z funkcji biskupa pomocniczego diecezji opolskiej[8][9].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został członkiem Rady ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek oraz Komisji ds. Misji[7].

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e f W. Segeth, S. Segeth: Życiorys biskupa Pawła Stobrawy. zborowskie.info. [dostęp 2013-08-20].
  2. a b Paweł Stobrawa. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-20]. (ang.).
  3. a b c Nomina di Ausiliare di Opole (Polonia). press.vatican.va, 2003-04-16. [dostęp 2014-09-20]. (wł.).
  4. Nowi proboszczowie. opole.wyborcza.pl, 2004-05-31. [dostęp 2020-08-29].
  5. Ks. Paweł Stobrawa nowym biskupem pomocniczym diecezji opolskiej. ekai.pl, 2003-04-16. [dostęp 2013-08-20].
  6. Opole: święcenia biskupie ks. Pawła Stobrawy. ekai.pl, 2003-05-14. [dostęp 2013-08-20].
  7. a b Paweł Stobrawa na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2017-02-02].
  8. Rinuncia del Vescovo Ausiliare di Opole (Polonia). press.vatican.va, 2022-04-22. [dostęp 2022-04-22]. (wł.).
  9. Komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce. episkopat.pl, 2022-04-22. [dostęp 2022-04-22].

Linki zewnętrzne

edytuj