Pawieł Aleksandrow

Pawieł Siergiejewicz Aleksandrow (ros. Павел Сергеевич Александров, ur. 25 kwietnia?/7 maja 1896 w Bogorodsku, zm. 16 listopada 1982 w Moskwie) – rosyjski matematyk znany za wkład w rozwój topologii i teorii mnogości. Autor około 300 publikacji naukowych, członek Rosyjskiej Akademii Nauk (od 1953) i wielu akademii zagranicznych, w tym Polskiej Akademii Nauk.

Pawieł Siergiejewicz Aleksandrow
ilustracja
Data urodzenia 25 kwietnia?/7 maja 1896
Specjalność: matematyka
Alma Mater Uniwersytet Moskiewski
Instytucja Rosyjska Akademia Nauk
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy

ŻyciorysEdytuj

W 1913 rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewskim i wkrótce zaczął brać udział w spotkaniach seminarium prowadzonego przez Dmitrija Jegorowa. W 1915 udowodnił swoje pierwsze ważne twierdzenie:

Każdy nieprzeliczalny zbiór borelowski na prostej zawiera podzbiór doskonały.

W tym samym roku doktoryzował się (jego promotorami byli Dmitrij Jegorow i Nikołaj Łuzin).

W 1920/21 pracował na uniwersytecie w Smoleńsku, a od 1921 na Uniwersytecie Moskiewskim. W latach 1923–1932 każde lato spędzał na Uniwersytecie w Getyndze współpracując z Davidem Hilbertem, Heinzem Hopfem i Emmy Noether.

Został odznaczony m.in. sześciokrotnie Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj