Otwórz menu główne

Pawieł Wasiljewicz Ryczagow ros. Павел Васильевич Рычагов (ur. 2 stycznia 1911, zm. 28 października 1941 k. Kujbyszewa) – radziecki pilot wojskowy, as myśliwski, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1936).

W 1930 skończył Leningradzką Wojskowo-Teoretyczną Szkołę Lotników, a w 1931 2 Wojskową Szkołę Lotników Czerwonej Floty Powietrznej w Borisoglebsku, po czym został przydzielony do 109 dywizjonu lotniczego 36 Brygady Lotnictwa Myśliwskiego Ukraińskiego Okręgu Wojskowego z siedzibą w Żytomierzu. Od 1933 dowódca jednostki lotniczej. I 1936 za osiągnięcia w pracy wojskowej, politycznej, technicznej i szkoleniowej odznaczony Orderem Lenina. XI 1936 - II 1937 brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii po stronie republikanów; zestrzelił wówczas 6 samolotów frankistów. Po powrocie został mianowany dowódcą 65 niszczycielskiej eskadry 81 Brygady Lotniczej[1]. XII 1937 wybrany deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 kadencji; w tym samym czasie został starszym doradcą wojskowym wśród radzieckich lotników-ochotników w Chinach podczas wojny z Japonią. III-IV 1938 dowódca Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, IV-IX 1938 dowódca Sił Powietrznych Przymorskiej Grupy Wojsk Frontu Dalekowschodniego, 1938-1939 dowódca Sił Powietrznych Samodzielnej Armii Dalekowschodniej[1] i dowódca 9 Armii Lotniczej podczas wojny radziecko-fińskiej 1939-1940. Od VI 1940 zastępca dowódcy Sił Powietrznych Armii Czerwonej, od VII 1940 I zastępca szefa Głównego Zarządu Sił Powietrznych Armii Czerwonej[1], a od VIII 1940 naczelny dowódca Sił Powietrznych Armii Czerwonej. II-IV 1941 równocześnie zastępca Ludowego Komisarza Obrony ZSRR ds. lotnictwa. 12 IV 1941 usunięty ze stanowiska i skierowany na studia do Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie.

24 VI 1941 został aresztowany, poddany przesłuchaniom i torturom. 28 października 1941 bez wyroku sądu został rozstrzelany we wsi Barbysz (rejon Samara) wraz z żoną Marią Niestierenko (major lotnictwa RKKA, dowódca samodzielnej jednostki lotniczej) oraz innymi wyższymi oficerami sił powietrznych ZSRR na rozkaz szefa NKWD Ławrientija Berii. Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 21 marca 1947 r. został pozbawiony tytułu Bohatera Związku Radzieckiego.

Decyzją Głównej Prokuratury Wojskowej z 23 lipca 1954 został pośmiertnie zrehabilitowany. 22 kwietnia 1969 przywrócono mu tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj