Pe-3 (ros. Пе-3) – radziecki dwumiejscowy ciężki myśliwiec z okresu II wojny światowej, wersja rozwojowa bombowca Pe-2.

Pe-3
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Petlakow, Zakłady Lotnicze Irkut
Typ myśliwiec
Konstrukcja dwusilnikowy dolnopłat o konstrukcji metalowej, kabiny zakryte, podwozie chowane w locie
Załoga dwie osoby
Historia
Data oblotu 7 sierpnia 1941
Lata produkcji 1941–1944
Wycofanie ze służby 1945
Liczba egzemplarzy 360
Dane techniczne
Napęd 2 × 12-cylindrowy silnik widlasty Klimow M-105
Moc 809 kW (1100 KM)
Wymiary
Rozpiętość 17,6 m
Długość 12,6 m
Wysokość 3,93 m
Powierzchnia nośna 40,5 m²
Masa
Własna 5730 kg
Startowa 7880 kg
Zapas paliwa 2200 l
Osiągi
Prędkość maks. 543,5 km/h na wys. 5000 m
444 km/h nad ziemią
Prędkość wznoszenia na wys. 5000 m: 9 min
Zasięg 2150 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 × km SzKAS kal. 7,62 mm
i 2 x wkm UB kal. 12,7 mm
bomby lotnicze do 700 kg
Użytkownicy
ZSRR, Finlandia
Silnik WK-105PF (M-105) eksponowany w MLP w Krakowie.

Samolot ten powstał w biurze konstrukcyjnym Władimira Petlakowa w roku 1941; projekt opracowano w cztery dni, był wersją rozwojową samolotu Pe-2. Pe-3 miał duży zasięg, co było użyteczne w roli myśliwca nocnego lub bombowca. Wersja myśliwca nocnego była wyposażona w dwa reflektory o średnicy 40cm każdy. Jego główną wadą był brak opancerzenia chroniącego załogę od przodu, przez co ponosił wielkie straty podczas dziennych ataków na cele naziemne; miał też słabą radiostację.