Peczeniżyn

Peczeniżyn (ukr. Печеніжин) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie kołomyjskim. W 2001 roku liczyło 5350 mieszkańców[1].

Peczeniżyn
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód iwanofrankiwski
Powierzchnia 40,25 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

5350
132,93 os./km²
Nr kierunkowy +380
Kod pocztowy 78275
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego
Peczeniżyn
Peczeniżyn
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Peczeniżyn
Peczeniżyn
Ziemia48°30′56,7″N 24°52′47,8″E/48,515750 24,879944
Portal Portal Ukraina

HistoriaEdytuj

Miejscowość wzmiankowana była w 1443 roku[2]. Wieś była osadzona na prawie wołoskim i stanowiła prywatny majątek ziemski[3].

W okresie I Rzeczypospolitej w Peczeniżynie znajdował się zamek Potockich. Od połowy XIX wieku było to miasto powiatowe w Królestwo Galicji i Lodomerii. Przed I wojną światową wybudowano za miastem rafinerię ropy naftowej, własność Szczepanowskich. W rynku znajdowały się hotele i restauracje. W okresie międzywojennym miasto znajdowało się w granicach Polski i było siedzibą gminy Peczeniżyn oraz powiatu peczeniżyńskiego. W 1929 roku powiat został zlikwidowany i miejscowość weszła do powiatu kołomyjskiego. W 1921 roku miasto liczyło ok. 6 tys. mieszkańców, z czego większość (ok. 4 tys.) stanowili Ukraińcy[4].

W 1940 roku Peczeniżyn otrzymał status osiedla typu miejskiego[2].

ZabytkiEdytuj

Ludzie związani z miastemEdytuj

W Peczeniżynie urodzili się:

PrzypisyEdytuj

  1. смт Печеніжин, Івано-Франківська область, Коломийський район (ukr.). Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2019-09-30].
  2. a b Історія міст і сіл Української РСР. Івано-Франківська область. T. 9. Київ: Головна редакція Української радянської енциклопедїї Академії наук УРСР, 1971, s. 513.
  3. Grzegorz Jawor: Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2000, s. 81. ISBN 83-227-2326-1.
  4. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom XIV. Województwo stanisławowskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923, s. 12.
  5. Władysław Łozińskim Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII wieku, 1903, str. 98
  6. Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 6. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1903, s. 356.
  7. Wiadomości bieżące. Peczeniżyn. „Słowo Polskie”, s. 8, Nr 546 z 30 listopada 1906. 
  8. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2018-09-18] (ang.).

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj