Otwórz menu główne

Peregrinos Proteus - cynicki filozof rzymski nurtu radykalizmu kontestującego. Zmarł w 165 roku n.e. przez samospalenie. Związany był z chrześcijanami. Główne wzmianki o Proteusie znajdujemy u Lukiana, który opisał go w jednym ze swoich dialogów, wystawiając Peregrinosa na pośmiewisko ludowi.

ŻycieEdytuj

Peregrinos urodził się najprawdopodobniej na początku II w. n.e.[1] Wiemy, że filozof dopuścił się ojcobójstwa za co został wygnany z rodzinnego miasta, Propontydy. Udał się do Palestyny, gdzie związał się z chrześcijanami. Dosięgły go jednak prześladowania, został wtrącony do więzienia. Po odbyciu kary, wrócił do ojczyzny i zrzekając się majątku odzyskał umiarkowane poważanie - jako cynik nigdy nie mógł liczyć na respekt ludu. Losy skierowały go do Egiptu i Italii by znów powrócił do ojczystej Grecji. Podobno spalił się tam na stosie podczas igrzysk olimpijskich, by zapewnić sobie sławę wśród potomnych. Jego zwolennicy motywowali jego wybór chęcią nauczenia ludu pogardy dla śmierci i cierpienia[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Giovanni Reale, Historia filozofii starożytnej tom IV, Lublin 1999
  2. Lukian, O zgonie Peregrinosa