Perotinus

francuski kompozytor

Perotinus Magnus, magister Perotinus, Pérotin (ur. 1155-1160, zm. 1200-1205) – francuski kompozytor działający w Paryżu przy katedrze Notre-Dame i największy twórca[1] związanej z nią Szkoły Notre-Dame.

Perotinus Magnus
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1155–1160
Paryż

Pochodzenie

francuskie

Data śmierci

1200–1205

Instrumenty

organy

Gatunki

muzyka poważna, muzyka średniowieczna

Zawód

kompozytor, organista

Jedna z kart Alleluia nativitas Perotinusa

Znany z przerobienia kompozycji swego poprzednika Leoninusa w Magnus Liber Organi (Wielka księga organum). Zbiór dwugłosowych organów na cały rok kościelny rozbudował na trzy- i czterogłosowe organa tripla i organa kwadrupla oraz klauzule (dwu-, trzy- i czterogłosowe, krótkie utwory uzupełniające ten zbiór).

Wprowadził wielogłosowe konduktusy, czyli utwory liturgiczne wykonywane podczas mszy przed czytaniem lekcji, oraz rytmicznie jednoznaczną notację modalną, „czym może najbardziej przyczynił się do rozwoju muzyki średniowiecznej”[1].

Jego największym osiągnięciem są czterogłosowe organa Viderunt omnes fines i Sederunt principes.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bogusław Schäffer: Historia muzyki – style i twórcy. Poznań: Pro Sinfonika, 1979, s. 530.

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995, s. 683. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. P. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)