Otwórz menu główne

Petra Kronberger

austriacka narciarka alpejska

Petra Kronberger (ur. 12 lutego 1969 w St. Johann im Pongau) – austriacka narciarka alpejska, dwukrotna mistrzyni olimpijska, mistrzyni świata oraz trzykrotna zdobywczyni Pucharu świata. Jedna z niewielu zawodniczek, które wygrywały zawody we wszystkich konkurencjach.

Petra Kronberger
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1969
St. Johann im Pongau, Austria
Klub SC Werfenweng
Debiut w PŚ 26.11 1987, Sestriere
Pierwsze punkty w PŚ 11.12 1987, Leukerbad
(15. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 14.01 1988, Zinal (3. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Złoto Albertville 1992 Slalom
Złoto Albertville 1992 Kombinacja
Mistrzostwa świata
Złoto Saalbach 1991 zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Sälen 1987 Gigant
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1990/1991
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1991/1992
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1990/1991
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1990/1991
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1987/1988
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1989/1990

KarieraEdytuj

Pierwszy sukces w karierze Petra Kronberger osiągnęła w lutym 1987 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Sälen/Hemsedal wywalczyła srebrny medal w gigancie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 26 listopada 1987 roku w Sestriere, a dwa tygodnie później, 11 grudnia w Leukerbad, zdobyła pierwsze punkty, zajmując piętnaste miejsce w zjeździe. W kolejnych startach punktowała jeszcze kilkukrotnie, w tym dwukrotnie stawała na podium: 14 stycznia w Zinal była trzecia w zjeździe, a 24 stycznia w Bad Gastein trzecie miejsce zajęła w kombinacji. W klasyfikacji generalnej zajęła siedemnaste miejsce, a w klasyfikacji kombinacji była trzecia za Brigitte Oertli ze Szwajcarii oraz swą rodaczką, Anitą Wachter. W lutym 1988 roku wystąpiła na igrzyska olimpijskie w Calgary, gdzie jej najlepszym wynikiem było szóste miejsce w zjeździe. Kolejny raz na podium stanęła 16 grudnia 1988 roku w Altenmarkt, zajmując trzecie miejsce w kombinacji. Było to jednak jej jedyne podium w sezonie 1988/1989, który ukończyła na 24. miejscu. Wystąpiła także na mistrzostwach świata w Vail, zajmując między innymi siódme miejsce w kombinacji.

Przez trzy kolejne sezony Austriaczka zwyciężała w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, zostając drugą po Annemarie Moser-Pröll zawodniczką w historii, która trzy razy z rzędy zdobywała Kryształową Kulę. W tym czasie łącznie aż 31. razy stawała na podium, odnosząc przy tym szesnaście zwycięstw. Pierwszy triumf w karierze odniosła 16 grudnia 1989 roku w Panoramie, gdzie była najlepsza w zjeździe. Już następnego dnia wygrała kolejny zjazd, a następnie wygrywała giganta 8 stycznia 1990 roku w Hinterstoder, kombinację 14 stycznia 1990 roku w Haus, giganta 28 stycznia 1990 roku w Santa Caterina, slalom 13 marca 1990 roku w Vemdalen, giganta i slalom w dniach 1-2 grudnia 1990 roku w Valzoldana, supergiganta 9 grudnia w Altenmarkt, zjazd 21 grudnia 1990 roku w Morzine, kombinację 7 stycznia 1991 roku w Bad Kleinkirchheim, slalom 13 stycznia w Kranjskiej Gorze, zjazd i supergiganta w dniach 18-19 stycznia w Méribel oraz zjazd 21 grudnia 1991 roku w Serre-Chevalier i 14 marca 1992 roku w Panoramie. Ostatni raz na podium stanęła 6 grudnia 1992 roku w Steamboat Springs, gdzie zajęła trzecie miejsce w slalomie. Poza zwycięstwami w klasyfikacji generalnej Kronberger była druga w klasyfikacji zjazdu oraz trzecia w gigancie i kombinacji w sezonie 1989/1990, trzecia w zjeździe, najlepsza w slalomie i druga w supergigancie w sezonie 1990/1991 oraz druga w zjeździe i czwarta w klasyfikacji slalomu w sezonie 1991/1992.

W 1991 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, zdobywając złoty medal w zjeździe. W zawodach tych wyprzedziła Francuzkę Nathalie Bouvier oraz Swietłanę Gładyszewą z ZSRR. Trzy dni później wzięła udział w supergigancie, który ukończyła na szóstej pozycji. Podczas przejazdu Austriaczka upadła i mimo ukończenia konkurencji w pozostałych wyścigach już nie wystąpiła[1]. Rok później brała udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie wystąpiła we wszystkich konkurencjach. Rozpoczęła od zwycięstwa w kombinacji, uzyskując najlepszy czas zjazd i trzeci zjazd slalomu. Pozostałe miejsca na podium zajęły Anita Wachter i Florence Masnada z Francji. Dwa dni później Kronberger zajęła piąte miejsce w zjeździe, a następnie była czwarta w supergigancie. W zawodach tych walkę o podium przegrała z Niemką Katją Seizinger o 0,01 sekundy. Rywalizację w gigancie zakończyła już na pierwszym przejeździe i ostatecznie nie była klasyfikowana. Na koniec Austriaczka zwyciężyła w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmowała trzecie miejsce, tracąc do prowadzącej Julie Parisien z USA 0,06 sekundy. W drugim przejeździe drugi wynik, co dało jej jednak najlepszy łączny czas i zwycięstwo. Ostatecznie o 0,42 sekundy wyprzedziła Annelise Coberger z Nowej Zelandii, a o 0,67 sekundy pokonała Blankę Fernández Ochoę z Hiszpanii. W grudniu 1992 roku ogłosiła zakończenie kariery[2].

Kronberger kilkukrotnie zdobywała medale mistrzostw Austrii, w tym złote w gigancie i supergigancie w 1989 roku[3]. W latach 1990, 1991 i 1992 była wybierana sportsmenką roku w Austrii, a w 1990 roku otrzymała nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[4]. Ponadto w 1992 roku została odznaczona Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[5].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
6. 19 lutego 1988   Calgary Zjazd 1:25,86 min +1,17 s   Marina Kiehl
11. 21 lutego 1988   Calgary Kombinacja 29,25 pkt +58,76 pkt   Anita Wachter
14. 24 lutego 1988   Calgary Gigant 2:06,49 min +5,82 s   Vreni Schneider
1.  13 lutego 1992   Albertville Kombinacja 2,55 pkt - -
5. 15 lutego 1992   Albertville Zjazd 1:52,55 min +0,18 s   Kerrin Lee-Gartner
4. 18 lutego 1992   Albertville Supergigant 1:21,22 min +1,98 s   Deborah Compagnoni
DNF1 19 lutego 1992   Albertville Gigant 2:12,74 min -   Pernilla Wiberg
1.  20 lutego 1992   Albertville Slalom 1:32,68 min - -

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
7. 2 lutego 1989   Vail Kombinacja 5,65 pkt +34,06 pkt   Tamara McKinney
12. 5 lutego 1989   Vail Zjazd 1:46,50 min +2,33 s   Maria Walliser
8. 8 lutego 1989   Vail Supergigant 1:19,46 min +0,92 s   Ulrike Maier
1.  26 stycznia 1991   Saalbach Zjazd 1:29,12 min - -
6. 29 stycznia 1991   Saalbach Supergigant 1:08,72 min +0,57 s   Ulrike Maier
DNF 31 stycznia 1991   Saalbach Kombinacja 26,45 pkt -   Chantal Bournissen

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
2.  20 marca 1987   Sälen Gigant 2:22,07 min +0,73 s   Deborah Compagnoni
5. 21 marca 1987   Sälen Slalom 1:39,41 min +0,58 s   Ingrid Stöckl

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Panorama – 16 grudnia 1989 (zjazd)
  2.   Panorama – 17 grudnia 1989 (zjazd)
  3.   Hinterstoder – 8 stycznia 1990 (gigant)
  4.   Haus – 14 stycznia 1990 (kombinacja)
  5.   Santa Caterina – 28 stycznia 1990 (gigant)
  6.   Vemdalen – 13 marca 1990 (slalom)
  7.   Valzoldana – 1 grudnia 1990 (gigant)
  8.   Valzoldana – 2 grudnia 1990 (slalom)
  9.   Altenmarkt im Pongau – 9 grudnia 1990 (supergigant)
  10.   Morzine – 21 grudnia 1990 (zjazd)
  11.   Bad Kleinkirchheim – 7 stycznia 1991 (kombinacja)
  12.   Kranjska Gora – 13 stycznia 1991 (slalom)
  13.   Méribel – 18 stycznia 1991 (zjazd)
  14.   Méribel – 19 stycznia 1991 (supergigant)
  15.   Serre-Chevalier – 21 grudnia 1991 (zjazd)
  16.   Panorama – 14 marca 1992 (zjazd)
  • Łącznie 16 wygranych (6 zjazdów, 3 giganty, 3 slalomy, 2 supergiganty i 2 kombinacje).

Pozostałe miejsca na podiumEdytuj

  1.   Veysonnaz14 stycznia 1988 (zjazd) – 3. miejsce
  2.   Bad Gastein24 stycznia 1988 (kombinacja) – 3. miejsce
  3.   Altenmarkt16 grudnia 1988 (kombinacja) – 3. miejsce
  4.   Las Leñas9 sierpnia 1989 (supergigant) – 3. miejsce
  5.   Haus13 stycznia 1990 (zjazd) – 2. miejsce
  6.   Santa Caterina27 stycznia 1990 (supergigant) – 3. miejsce
  7.   Santa Caterina27 stycznia 1990 (zjazd) – 3. miejsce
  8.   Åre16 marca 1990 (supergigant) – 3. miejsce
  9.   Altenmarkt8 grudnia 1990 (zjazd) – 2. miejsce
  10.   Meiringen16 grudnia 1990 (supergigant) – 2. miejsce
  11.   Kranjska Gora11 stycznia 1991 (gigant) – 3. miejsce
  12.   Waterville Valley20 marca 1991 (slalom) – 3. miejsce
  13.   Lech30 listopada 1991 (slalom) – 2. miejsce
  14.   Lech1 grudnia 1991 (slalom) – 3. miejsce
  15.   Santa Caterina15 grudnia 1991 (supergigant) – 2. miejsce
  16.   Grindelwald2 lutego 1992 (kombinacja) – 2. miejsce
  17.   Narwik29 lutego 1992 (slalom) – 3. miejsce
  18.   Vail8 marca 1992 (supergigant) – 2. miejsce
  19.   Steamboat Springs6 grudnia 1992 (slalom) – 3. miejsce

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj