Otwórz menu główne

Piórków

wieś w województwie świętokrzyskim

Piórkówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Baćkowice[1].

Piórków
Cmentarz w Piórkowie
Cmentarz w Piórkowie
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat opatowski
Gmina Baćkowice
Liczba ludności (2006) 480
Strefa numeracyjna (+48) 15
Tablice rejestracyjne TOP
SIMC 0786816
Położenie na mapie gminy Baćkowice
Mapa lokalizacyjna gminy Baćkowice
Piórków
Piórków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piórków
Piórków
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Piórków
Piórków
Położenie na mapie powiatu opatowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu opatowskiego
Piórków
Piórków
Ziemia50°47′55″N 21°09′20″E/50,798611 21,155556

Był wsią biskupstwa włocławskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[2]. Do 1954 roku siedziba gminy Piórków. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.

Integralne części miejscowości Piórków
Identyfikator miejscowości Nazwa Miejscowości Rodzaj miejscowości
0786822 Dolny Piórków część miejscowości
0786839 Górki część miejscowości
0786845 Górny Piórków część miejscowości
0786851 Podlesie część miejscowości
0786868 Załącze część miejscowości

HistoriaEdytuj

Piórków, u Długosza „Pirkow”, w XVI w. „Pierków”.

W wieku XIVEdytuj

Była to z dawna posiadłość biskupów kujawskich. Przechował się dokument datowany z Pirkowa w 1399 r., którym Mikołaj z Kurowa, biskup kujawski, nadał pewne przywileje Przecławowi Młeczkowiczowi, młynarzowi, dla młyna wzniesionego na rzece Łagowicy i zwanego „Wbrogow” (Kod. dypl. Muczk. Rzysz., II, 353).

Według Długosza L.B. (t.II s.466) był tu dwór biskupi i folwark bogaty, 8 łanów kmiecych, 3 ogrodników z rolą. Dziesięcinę, wartości 8 grzywien, pobierał biskup kujawski. Dwie karczmy z rolami płaciły po 1 1/2, grzywny czynszu.

Szczegółowe wyliczenie posług i powinności ciążących na ludności wsi podaje Liber Beneficiorum Długosza w t.I, s.629.

W rejestrze poborowym z 1508 r. Piórków zaliczony jest do rzędu miast wraz z Łagowem, jest to zapewne pomyłka, gdyż w rejestrze z 1578 r. spotykamy wieś „Pierków”, w parafii Łagów, własność biskupa krakowskiego (mylnie, zamiast kujawskiego), mającą 5 łanów i 5 osadników (Pawiński, Kod. Małop. s.189 i s.464).

W wieku XIXEdytuj

Piórków opisany jest jako wieś i folwark, w powiecie opatowskim, gminie Piórków, parafia Łagów, odległy od Opatowa 17 wiorst, posiada urząd gminny, W roku 1882 było tu 135 domów, 799 mieszkańców, 619 mórg ziemi dworskiej i 1394 mórg włościańskiej Obszar folwarczny stanowi majorat rządowy[3].

W 1827 r. było tu 51 domów 469 mieszkańców.

Piórków gmina należy do sądu gminnego okręgu III w Łagowie, gdzie jest i stacja poczt., ma 2735 mieszkańców i 7535 mórg obszaru, w tem 2335'mr. ziemi dworskiej. W skład gminy wchodzą: Dębiany, Łazy, Piotrów, Piórków i Nieskurzów.

W drugiej połowie XVIII wieku, na życzenie biskupa kujawskiego, dyrektor fabryk żelaznych w dobrach biskupich krakowskich Szobert, zbudował tu wielki piec, obecnie nieistniejący[3].

ZabytkiEdytuj

Ludzie związani z PiórkowemEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-24].
  2. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 112.
  3. a b Piórków w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  4. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 36. [dostęp 2015-11-23].