Pico de Aneto

Pico de Aneto lub po prostu Aneto (kat. Pic d’Aneto) - najwyższy szczyt Pirenejów w masywie Maladeta o wysokości 3404 m n.p.m. Znajduje się w Hiszpanii, w prowincji Huesca na północy Aragonii. Ze względu na położenie szczytu jego francuska nazwa – Néthou – wyszła z użycia.

Pico de Aneto
Ilustracja
Pico de Aneto
Państwo  Hiszpania
Położenie Benasque
Pasmo Pireneje
Wysokość 3404 m n.p.m.
Wybitność 2821 m
Pierwsze wejście 20 lipca 1842
Albert de Fraqueville, Platon de Tchihatcheff, Bernard Arrazau, Pierre Redonnet, Pierre Sanio i Jean Sors
Położenie na mapie Aragonii
Mapa konturowa Aragonii, blisko prawej krawędzi u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Pico de Aneto”
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa konturowa Hiszpanii, u góry po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Pico de Aneto”
Ziemia42°38′N 0°40′E/42,633333 0,666667

WspinaczkaEdytuj

Większość wejść na Aneto zaczyna się w schronisku Rencluse (2140 m n.p.m.). Stamtąd trasa przecina dłuższą część lodowca, który rozciąga się po północnej stronie Aneto. Szczyt jest chroniony przez krótkie skaliste przejście nazywane Mostem Mahommeta. Jest to wąska grań zbudowana z dużych, stabilnych bloków skalnych. Ze szczytu zobaczyć można pokryty śniegiem masyw Maladeta na północy oraz wyschnięty Alto Aragon na południu.

Pierwsze wejściaEdytuj

18 lipca 1842 roku Platon de Tchihatcheff, były rosyjski oficer stacjonujący w Luchon, wyruszył z Bagnères-de-Luchon w towarzystwie przewodników Pierre'a Sanio, Bernarda Arrazau oraz Pierre'a Redonneta. W wyprawie brali też udział Albert de Franqueville – normandzki botanik – oraz jego przewodnik Jean Sors. Wejście rozpoczęto z Hospice de France, przecinając przełęcz Benasque. Członkowie wyprawy noc spędzili w szałasie na Renclusa, gdzie obecnie znajduje się schronisko Renclusa.

Następnego dnia podróżnicy przeszli przez przesmyk Alba i zgubili drogę na południowym stoku koło jeziora Gregueña. Pod koniec dnia znaleźli schronienie w chatce koło doliny Vallibierna.

20 lipca 1842 roku grupa wyruszyła na przesmyk Coroné. Mimo obaw przed szczelinami w lodowcu, zdecydowano o podejściu na szczyt właśnie poprzez lodowiec. Po pokonaniu grani szerokiej na zaledwie kilka metrów (nazwanej przez Alberta de Franqueville'a Mostem Mahommeta), podróżnicy zdobyli szczyt Aneto, gdzie usypali kopiec i pozostawili butelkę zawierającą imiona wszystkich uczestników wyprawy.

Pierwszego zimowego wejścia na szczyt Aneto dokonali Roger de Monts, B. Courrèges oraz B. i V. Pagetowie 1 marca 1878 roku.

BibliografiaEdytuj