Pier Marcellino Corradini

Pier Marcellino Corradini (ur. 2 czerwca 1658, zm. 8 lutego 1743) – włoski kardynał, Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Pier Marcellino Corradini
Kardynał biskup
Ilustracja
Kraj działania

Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia

2 czerwca 1658
Sezze

Data i miejsce śmierci

8 lutego 1743
Rzym

Prodatariusz Jego Świątobliwości
Okres sprawowania

1721-1730

Prefekt Kongregacji Soborowej
Okres sprawowania

1718-1721

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Sakra biskupia

27 listopada 1707

Kreacja kardynalska

18 maja 1712
Klemens XI

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

27 listopada 1707

Konsekrator

Fabrizio Paolucci

Współkonsekratorzy

Antonio Francesco Sanvitale
Ulisse Giuseppe Gozzadini

Czcigodny Sługa Boży
Piotr Marcelin Corradini
Pietro Marcellino Corradini
kardynał biskup
ilustracja
Czczony przez

Kościół katolicki

Życiorys

edytuj

W wieku 11 lat został wysłany na studia do Rzymu, gdzie uzyskał tytuł doktora praw. Od 1685 pracował jako prawnik w kurii rzymskiej. 1707 wyświęcony na tytularnego biskupa Aten. W 1712 papież Klemens XI mianował go kardynałem. Prefekt Św. Kongregacji Soboru Trydenckiego (obecnie Kongregacja ds. Duchowieństwa) od 26 listopada 1718 do 12 maja 1721, następnie pro-datariusz papieży Innocentego XIII i Benedykta XIII. Na konklawe 1730 był wysuwany jako kandydat na papieża, do wymaganej większości zabrakło mu jednak 6 głosów. 1731 zrezygnował z funkcji Pro-datariusza Jego Świątobliwości, gdyż nowy papież Klemens XII powierzył mu negocjowanie kilku traktatów między Stolicą Apostolską a Hiszpanią, Neapolem i Austrią. Biskup Frascati od 1734 roku. Na konklawe 1740 ponownie wysuwano jego kandydaturę, jednak tym razem nie uzyskał już tak znacznego poparcia. Zmarł niespełna 3 lata później po długiej i poważnej chorobie w swoim pałacu na Via Lata w Rzymie. Został pochowany w bazylice S. Maria in Trastevere. W 1993 w Palermo rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny (1999 zamknięto etap diecezjalny). 24 kwietnia 2021 papież Franciszek zatwierdził dekret o heroiczności cnót[1].

Przypisy

edytuj
  1. DECRETI PUBBLICATI NEL 2021. s. causesanti.va. [dostęp 2021-04-24]. (wł.).

Bibliografia

edytuj