Otwórz menu główne

Pier Marcellino Corradini (ur. 2 czerwca 1658, zm. 8 lutego 1743) – włoski kardynał.

Pier Marcellino Corradini
Kardynał biskup
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1658
Sezze
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1743
Rzym
Prodatariusz Jego Świątobliwości
Okres sprawowania 1721-1730
Prefekt Kongregacji Soborowej
Okres sprawowania 1718-1721
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 27 listopada 1707
Kreacja kardynalska 18 maja 1712
Klemens XI
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 listopada 1707
Konsekrator Fabrizio Paolucci
Współkonsekratorzy Antonio Francesco Sanvitale
Ulisse Giuseppe Gozzadini

ŻyciorysEdytuj

W wieku 11 lat został wysłany na studia do Rzymu, gdzie uzyskał tytuł doktora praw. Od 1685 pracował jako prawnik w kurii rzymskiej. 1707 wyświęcony na tytularnego biskupa Aten. W 1712 papież Klemens XI mianował go kardynałem. Prefekt Św. Kongregacji Soboru Trydenckiego (obecnie Kongregacja ds. Duchowieństwa) od 26 listopada 1718 do 12 maja 1721, następnie pro-datariusz papieży Innocentego XIII i Benedykta XIII. Na konklawe 1730 był wysuwany jako kandydat na papieża, do wymaganej większości zabrakło mu jednak 6 głosów. 1731 zrezygnował z funkcji Pro-datariusza Jego Świątobliwości, gdyż nowy papież Klemens XII powierzył mu negocjowanie kilku traktatów między Stolicą Apostolską a Hiszpanią, Neapolem i Austrią. Biskup Frascati od 1734 roku. Na konklawe 1740 ponownie wysuwano jego kandydaturę, jednak tym razem nie uzyskał już tak znacznego poparcia. Zmarł niespełna 3 lata później po długiej i poważnej chorobie w swoim pałacu na Via Lata w Rzymie. Został pochowany w bazylice S. Maria in Trastevere. W 1993 w Palermo rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny (1999 zamknięto etap diecezjalny).

BibliografiaEdytuj