Pierbattista Pizzaballa

włoski biblista, filolog, franciszkanin

Pierbattista Pizzaballa OFM (ur. 21 kwietnia 1965 w Cologno al Serio) – włoski duchowny rzymskokatolicki, łaciński patriarcha Jerozolimy i tym samym wielki przeor Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego, franciszkanin, biblista.

Pierbattista Pizzaballa
Łaciński patriarcha Jerozolimy
Ilustracja
Pierbattista Pizzaballa (2016)
Herb duchownego Sufficit tibi Gratia mea
Wystarczy ci mojej łaski
Kraj działania

Palestyna
Izrael
Jordania
Cypr

Data i miejsce urodzenia

21 kwietnia 1965
Cologno al Serio

Łaciński patriarcha Jerozolimy
Okres sprawowania

od 2020

Administrator apostolski sede vacante łacińskiego patriarchatu Jerozolimy
Okres sprawowania

2016–2020

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

franciszkanie

Śluby zakonne

14 października 1989

Diakonat

27 stycznia 1990

Prezbiterat

15 września 1990

Nominacja biskupia

24 czerwca 2016

Sakra biskupia

10 września 2016

Wybór patriarchy

24 października 2020

Odznaczenia
Kawaler/Dama Wielkiego Krzyża Łaski Magistralnej Kawaler Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej (2001–2011) Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Włoch
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

10 września 2016

Miejscowość

Bergamo

Miejsce

katedra św. Aleksandra

Konsekrator

Leonardo Sandri

Współkonsekratorzy

Fouad Twal
Francesco Beschi

W latach 2004–2016 był Kustoszem Ziemi Świętej[1], następnie w latach 2016–2020 administratorem apostolskim sede vacante łacińskiego patriarchatu Jerozolimy, a także wielkim pro-przeorem Zakonu Bożogrobców. Od 2016 roku jest przewodniczącym Zgromadzenia Ordynariuszy Katolickich Ziemi Świętej, zaś od 2017 roku przewodniczącym Konferencji Biskupów Łacińskich Regionów Arabskich.

ŻyciorysEdytuj

Pierbattista Pizzaballa urodził się w 1965 w Cologno al Serio w Lombardii. Do franciszkanów wstąpił 5 września 1984 w Prowincji Chrystusa Króla (Emilia-Romania). Po odbyciu studiów filozoficzno-teologicznych otrzymał tytuł magistra rzymskiego Antonianum. W 1993 obronił pracę licencjacką z teologii biblijnej we Franciszkańskim Studium Biblijnym w Jerozolimie. Studiował również na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie filologię języka hebrajskiego. Następnie był wykładowcą w Studium Theologicum Jerosolimitanum. Był również duszpasterzem katolików języka hebrajskiego w Jerozolimie.

15 maja 2004 ojciec Pizzaballa został wybrany kustoszem Ziemi Świętej[2]. 20 maja 2016 po 12 latach pełnienia funkcji kustosza kustodii Ziemi Świętej, zakończył pełnienie urzędu[3].

24 czerwca 2016 papież Franciszek prekonizował go administratorem apostolskim sede vacante łacińskiego patriarchatu Jerozolimy jednocześnie wynosząc go do godności arcybiskupa tytularnego Verbe[4], a także został pro-wielkim przeorem Zakonu Bożogrobców[5]. Święcenia biskupie otrzymał 10 września 2016 w katedrze św. Aleksandra w Bergamo. Głównym konsekratorem był kardynał Leonardo Sandri, prefekt Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich, zaś współkonsekratorami arcybiskup Fouad Twal, emerytowany łaciński patriarcha Jerozolimy i Francesco Beschi, biskup diecezjalny Bergamo. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Sufficit tibi Gratia mea” (Wystarczy ci mojej łaski)[6]. Kanonicznie i administracyjnie stolicę patriarchalną do bazyliki Grobu Bożego w Jerozolimie, objął 21 września 2016.

24 października 2020 papież Franciszek mianował go łacińskim patriarchą Jerozolimy i tym samym wielkim przeorem Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego[7][8], natomiast 28 października 2020 w Domu św. Marty w Watykanie odebrał od papieża paliusz metropolitalny[9][10].

Ponadto pełni również funkcję: przewodniczącego Zgromadzenia Ordynariuszy Katolickich Ziemi Świętej od 24 czerwca 2016 i przewodniczącego Konferencji Biskupów Łacińskich Regionów Arabskich od 17 lutego 2017.

PublikacjeEdytuj

  • "La presenza francescana in Terra Santa". Franciscan Printing Press, 2005, ISBN 978-88-6-24000-91
  • "Terra Santa", wywiad z Giorgio Acquaviva, Editrice La Scuola, Brescia, 2008, ISBN 978-88-35023-142
  • "Le comunità cristiane in Medio Oriente oggi. Dialogo fra le giovani generazioni come unica possibile futura via di distensione", Pierbattista Pizzaballa-Euntes Docete-LXIV-3-201, Editrice Urbaniana University Press ISBN 978-88-401-4041-4
  • "Il Custode di Terra Santa - un colloquio con padre Pierbattista Pizzaballa", Piergiorgio Pescali, ADDEditore, Torino, 2014, ISBN 978-88-67830756
  • "Il potere del cuore. Il Medio Oriente nel racconto del Custode di Terra Santa", Edizioni Terra Santa, Milano, 2016, ISBN 978-88-6240-379-5

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Schematismus Ordinis Fratrum Minorum. Roma: Curia Generalis, 2009, s. 502.
  2. Holy Land Custos visits Malta. www.i-tau.com, 2011-11-29. [dostęp 2011-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  3. Curriculum Vitae - Fra Francesco PATTON. it.custodia.org. [dostęp 2016-05-20]. (wł.).
  4. Rinuncia del Patriarca di Gerusalemme dei Latini e nomina dell’Amministratore Apostolico sede vacante. vatican.va. [dostęp 2016-06-24]. (wł.).
  5. WŁADZE ZAKONU RYCERSKIEGO ŚWIĘTEGO GROBU BOŻEGO W JEROZOLIMIE. s. oessh.opoka.net.pl. [dostęp 2020-10-22]. (pol.).
  6. Biography of Archbishop Pierbattista Pizzaballa. s. lpj.org. [dostęp 2017-02-18]. (ang.).
  7. Nomina del Patriarca di Gerusalemme dei Latini. s. press.vatican.va. [dostęp 2020-10-24]. (wł.).
  8. „Człowiek z misją” – łaciński patriarcha Jerozolimy. s. ekai.pl. [dostęp 2020-10-26].
  9. Imposizione del Pallio a Sua Beatitudine Pierbattista Pizzaballa, 28.10.2020. s. press.vatican.va. [dostęp 2020-10-28]. (wł.).
  10. Pope Francis bestows pallium on newly-appointed Latin Patriarch Pierbattista Pizzaballa. s. lpj.org. [dostęp 2020-10-28]. (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj