Pierre-Hugues Herbert

francuski tenisista

Pierre-Hugues Herbert (ur. 18 marca 1991 w Schiltigheim) – francuski tenisista, zwycięzca wielkoszlemowych US Open 2015, Wimbledonu 2016, French Open 2018 i Australian Open 2019 w grze podwójnej mężczyzn, zdobywca Pucharu Davisa 2017, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Pierre-Hugues Herbert
Ilustracja
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1991
Schiltigheim
Wzrost 188 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2010
Zakończenie kariery aktywny
Trener Benjamin Balleret, Jean Roch Herbert
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 36 (11 lutego 2019)
Australian Open 3R (2016, 2019)
Roland Garros 3R (2018)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 2R (2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 18
Najwyżej w rankingu 2 (11 lipca 2016)
Australian Open W (2019)
Roland Garros W (2018)
Wimbledon W (2016)
US Open W (2015)
Strona internetowa

Wychowany w tenisowej rodzinie, od 1997 roku trenowany m.in. przez ojca – Jeana Rocha, natomiast jego matka – Marie Laure jest instruktorką tenisa ziemnego.

Najwyższe – 36. miejsce w rankingu singlowym osiągnął 11 lutego 2019 roku. Najwyższą lokatę w deblu (2. pozycja) osiągnął 11 lipca 2016.

Kariera zawodowaEdytuj

Jako zawodowy tenisista Herbert zaczął występować od 2010 roku.

W grze pojedynczej jest finalistą trzech turniejów rangi ATP World Tour, w Winston-Salem (2015), Shenzhen (2018) i Montpellier (2019).

W grze podwójnej Francuz jest mistrzem US Open 2015, Wimbledonu 2016, French Open 2018 i Australian Open 2019 grając wspólnie z Nicolasem Mahutem. Herbert doszedł także z Mahutem do finału Australian Open 2015. Łącznie w deblu triumfował w osiemnastu turniejach ATP World Tour z dwudziestu pięciu rozegranych finałów.

W 2016 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, odpadając z rywalizacji deblowej i gry mieszanej w 1 rundach.

W lipcu 2016 roku zadebiutował w reprezentacji Francji w rywalizacji o Puchar Davisa. W listopadzie 2017 przyczynił się do pierwszego od 2001 roku triumfu Francji w turnieju wygrywając w finale przeciwko Belgii mecz gry podwójnej wspólnie z Richardem Gasquetem z parą Ruben BemelmansJoris De Loore[1]. Końcowy wynik rywalizacji to 3:2 dla Francji.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (0–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 29 sierpnia 2015 Winston-Salem Twarda   Kevin Anderson 4:6, 5:7
Finalista 2. 30 września 2018 Shenzhen Twarda   Yoshihito Nishioka 5:7, 6:2, 4:6
Finalista 3. 10 lutego 2019 Montpellier Twarda (hala)   Jo-Wilfried Tsonga 4:6, 3:6

Gra podwójna (18–7)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 października 2014 Tokio Twarda   Michał Przysiężny   Ivan Dodig
  Marcelo Melo
6:3, 6:7(3), 10–5
Finalista 1. 31 stycznia 2015 Australian Open, Melbourne Twarda   Nicolas Mahut   Simone Bolelli
  Fabio Fognini
4:6, 4:6
Finalista 2. 13 czerwca 2015 ’s-Hertogenbosch Trawiasta   Nicolas Mahut   Ivo Karlović
  Łukasz Kubot
2:6, 6:7(9)
Zwycięzca 2. 21 czerwca 2015 Londyn (Queen’s) Trawiasta   Nicolas Mahut   Marcin Matkowski
  Nenad Zimonjić
6:2, 6:2
Zwycięzca 3. 12 września 2015 US Open, Nowy Jork Twarda   Nicolas Mahut   Jamie Murray
  John Peers
6:4, 6:4
Finalista 3. 27 września 2015 Metz Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Łukasz Kubot
  Édouard Roger-Vasselin
6:2, 3:6, 7–10
Zwycięzca 4. 19 marca 2016 Indian Wells Twarda   Nicolas Mahut   Vasek Pospisil
  Jack Sock
6:3, 7:6(5)
Zwycięzca 5. 2 kwietnia 2016 Miami Twarda   Nicolas Mahut   Raven Klaasen
  Rajeev Ram
5:7, 6:1, 10–7
Zwycięzca 6. 18 kwietnia 2016 Monte Carlo Ceglana   Nicolas Mahut   Jamie Murray
  Bruno Soares
4:6, 6:0, 10–6
Zwycięzca 7. 19 czerwca 2016 Londyn (Queen’s) Trawiasta   Nicolas Mahut   Chris Guccione
  André Sá
6:3, 7:6(5)
Zwycięzca 8. 9 lipca 2016 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Nicolas Mahut   Julien Benneteau
  Édouard Roger-Vasselin
6:4, 7:6(1), 6:3
Finalista 4. 23 października 2016 Antwerpia Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Daniel Nestor
  Édouard Roger-Vasselin
4:6, 4:6
Finalista 5. 6 listopada 2016 Paryż Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Henri Kontinen
  John Peers
4:6, 6:3, 6–10
Zwycięzca 9. 21 maja 2017 Rzym Ceglana   Nicolas Mahut   Ivan Dodig
  Marcel Granollers
4:6, 6:4, 10–3
Zwycięzca 10. 13 sierpnia 2017 Montreal Twarda   Nicolas Mahut   Rohan Bopanna
  Ivan Dodig
6:4, 3:6, 10–6
Zwycięzca 11. 20 sierpnia 2017 Cincinnati Twarda   Nicolas Mahut   Jamie Murray
  Bruno Soares
7:6(6), 6:4
Finalista 6. 6 stycznia 2018 Pune Twarda   Gilles Simon   Robin Haase
  Matwé Middelkoop
6:7(5), 6:7(5)
Zwycięzca 12. 18 lutego 2018 Rotterdam Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Oliver Marach
  Mate Pavić
2:6, 6:2, 10–7
Zwycięzca 13. 9 czerwca 2018 French Open, Paryż Ceglana   Nicolas Mahut   Oliver Marach
  Mate Pavić
6:2, 7:6(4)
Finalista 7. 18 listopada 2018 Londyn Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Mike Bryan
  Jack Sock
7:5, 1:6, 11–13
Zwycięzca 14. 5 stycznia 2019 Doha Twarda   David Goffin   Robin Haase
  Matwé Middelkoop
5:7, 6:4, 10–4
Zwycięzca 15. 27 stycznia 2019 Australian Open, Melbourne Twarda   Nicolas Mahut   Henri Kontinen
  John Peers
6:4, 7:6(1)
Zwycięzca 16. 3 listopada 2019 Paryż Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Karen Chaczanow
  Andriej Rublow
6:4, 6:1
Zwycięzca 17. 17 listopada 2019 Londyn Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Raven Klaasen
  Michael Venus
6:3, 6:4
Zwycięzca 18. 16 lutego 2020 Rotterdam Twarda (hala)   Nicolas Mahut   Henri Kontinen
  Jan-Lennard Struff
7:6(5), 4:6, 10–7

Kariera juniorskaEdytuj

W 2009 roku zwyciężył w juniorskim deblowym turnieju wielkoszlemowym – na Wimbledonie. W zawodach tych tworzył parę razem z Kevinem Krawietzem. W finale pokonali Juliena Obry’ego i Adriena Pugeta 6:7(3), 6:2, 12–10. W 2009 roku osiągnął półfinał gry pojedynczej w juniorskim US Open, przegrywając z Bernardem Tomiciem 1:6, 6:7(5).

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra podwójna (1–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 lipca 2009 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Kevin Krawietz   Julien Obry
  Adrien Puget
6:7(3), 6:2, 12–10

PrzypisyEdytuj

  1. Wirtualna Polska Media, Puchar Davisa: dziesiąty tytuł Francji. Lucas Pouille bohaterem finału – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 26 listopada 2017 [dostęp 2017-12-02] (pol.).

BibliografiaEdytuj