Otwórz menu główne

Pierre Billotte

polityk francuski

Pierre Billotte (ur. 8 marca 1906 w Paryżu , zm. 29 czerwca 1992 w Boulogne-Billancourt) – francuski wojskowy, generał dywizji, uczestnik drugiej wojny światowej.

Pierre Billotte
Ilustracja
Generał Pierre Billotte w Izraelu, marzec 1957
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1906
Paryż, Francja
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 1992
Boulogne-Billancourt, Francja
Przebieg służby
Lata służby 19261950
Siły zbrojne Francuskie Siły Zbrojne
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, Kampania francuska
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Wyzwolenia Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja) Médaille des Évadés Médaille de l'Aéronautique Medal Pamiątkowych Ochotników Wolnej Francji Medal rannych Order Smoka Annamu Legia Zasługi - Officer (USA) Krzyż Wojenny (Belgia) (1940-1945) Komandor Orderu Alawitów (do 1955, Maroko) Komandor Orderu Sławy (Tunezja)
Char B1

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Pierre Billotte był synem generała Gastona Billotte'a, od najmłodszych wychowywany w duchu miłości do ojczyzny i patriotyzmu. Za radą ojca młody Pierre udał się do Syrii i Polski aby poszerzyć swoje horyzonty. Po powrocie do Francji podjął naukę w katolickiej szkole Collège Stanislas w Paryżu gdzie studiował prawo i nauki przyrodnicze. Po ukończeniu studiów wstąpił do Akademii Wojskowej Saint-Cyr którą ukończył z wyróżnieniem w roku 1926 i rozpoczął służbę w stopniu podporucznika. W tym samym roku objął dowództwo plutonu stacjonującego w zdemilitaryzowanej strefie w Nadrenii okupowanej przez wojska Ententy. W 1927 roku został przeniesiony do Indochin[1]. Na początku 1933 Pierre zdał sobie sprawę że przyszłością wojska są jednostki pancerne i poprosił o przeniesienie do tego rodzaju broni. Zgody niestety nie uzyskał lecz dostał się na studia do Wyższej Szkoły Wojennej (École supérieure de guerre) które ukończył w 1936. Po ukończeniu szkoły dostał przydział do Sztabu Głównego, w tym czasie dowództwo przychylnie rozpatrzyło jego prośbę i Pierre trafił do szkoły wojsk pancernych w Wersalu. Po ukończeniu szkolenia został przydzielony do 41. Batalionu Czołgów (41. B.Cz.)[1].

Druga wojna światowaEdytuj

W 1940 roku Pierre Billotte w stopniu kapitana dowodził pierwszym plutonem 41. B.Cz.[1]. 16 maja w bitwie pod Stonne Pierre swoim czołgiem Char B1-bis (nazwa własna Eure) zniszczył 13 czołgów niemieckich (dwa typu PzKpfw IV oraz jedenaście PzKpfw III), a także dwie armaty przeciwpancerne PaK 36, sam zaś, pomimo otrzymania 140 trafień, wycofał się z walki niezniszczony[2][3]. Za ten wyczyn został odznaczony Legią Honorową oraz Krzyżem Wojennym. 12 czerwca w zaciętej walce niedaleko Mourmelon Billotte został ranny i dostał się do niewoli. Trafił do offlagu II D na Pomorzu. W lutym 1941 roku uciekł do ZSRR gdzie został internowany (przetrzymywany między innymi w Kozielsku i na Łubiance). Zwolniony po ataku Niemiec na ZSRR dołączył do Wolnych Francuzów w Moskwie. Wraz z innymi Francuzami przedostał się do Londynu. Po przybyciu do Anglii został szefem sztabu generała de Gaulle'a. Na jego rozkaz został przydzielony do 2 Dywizji Pancernej[4]. Jako dowódca pułku wylądował w Normandii w stopniu pułkownika. 25 sierpnia 1944 wysłał ultimatum generałowi von Choltitzowi, dowódcy niemieckiego garnizonu w Paryżu[5]. We wrześniu 1944 awansowany do stopnia generała brygady. Skonfliktowany z generałem Leclerkiem opuścił 2 Dywizję Pancerną i utworzył z członków ruchu oporu 10 Dywizję Piechoty którą dowodził.

Po wojnieEdytuj

W marcu 1946 awansowany do rangi generała dywizji[6]. Mianowany przedstawicielem Francji Wojskowego Komitetu Sztabowego Rady Bezpieczeństwa ONZ lecz ustąpił ze stanowiska a 4 lata później wystąpił z wojska. Po zakończeniu kariery wojskowej, Billotte rozpoczął działalność polityczną i związał się z gaullizmem. Sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego z departamentu Côte-d’Or w latach 19511956 oraz w latach 19621978. 6 października 1955 objął stanowisko ministra obrony narodowej które piastował do 1 lutego 1956. Był również merem Créteil w latach 19651977[7]. Pierre Billotte zmarł 29 czerwca 1992 w wieku 86 lat w szpitalu Ambroise-Paré w Boulogne-Billancourt[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Пьер Бийот (Франция) | Танки в бою. tanki-v-boju.ru. [dostęp 2015-12-28].
  2. Giuliano, Gérard, Les combats du Mont-dieu Mai 1940, Editions Terres Ardennaises, Charleville-Mézières 1990, str. 107
  3. 79. Французские ужастики | World of Tanks. worldoftanks.ru. [dostęp 2015-12-28].
  4. Leclerc Maréchal de France – Jean Compagnon
  5. Aout 1944: libération de Paris (fr.).
  6. site de l'Ordre de la Libération
  7. Бийот (Billotte) Пьер Арман Гастон. www.hrono.ru. [dostęp 2015-12-28].

BibliografiaEdytuj

  • Les Gaullistes, Pierre-Viansson-Ponté, éd. du Seuil, 1963 (s.66-69)
  • « La mort de Pierre Billotte: Au Service du gaullisme », André Passeron, Le Monde, 3 lipca 1992
  • Dictionnaire des parlementaires français, Tome 2, La Documentation française 1992(s.386-388).

Linki zewnętrzneEdytuj