Pikrynian amonu

związek chemiczny

Pikrynian amonuorganiczny związek chemiczny, sól kwasu pikrynowego i amoniaku. Stosowany jako materiał wybuchowy mało wrażliwy na uderzenia (w przeciwieństwie do nitrogliceryny), zapalający się od otwartego płomienia (podobnie jak proch czarny).

Pikrynian amonu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H6N4O7
Masa molowa 246,13 g/mol
Wygląd żółte, krystaliczne ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 131-74-8
PubChem 8577
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Używany jest do mieszanin pirotechnicznych, np.

W Stanach Zjednoczonych w 1901 roku wprowadzono go pod nazwą Explosive D lub Dunnite i stosowano w pociskach artyleryjskich, ze względu na domniemaną bardzo wysoką odporność na uderzenia. Na początku XX wieku wykazano, że jest on wrażliwszy na uderzenia niż trotyl.

Pikrynian amonu[4]
Rok odkrycia 1841
Energia wybuchu 3,3 MJ/kg
Zdolność krusząca 250 cm³ Pb na 10g
Maksimum ciśnienia detonacji brak danych
Prędkość detonacji 7,15 km/s
Gęstość odpowiadająca Vdet 1,70 g/cm³
Temperatura detonacji 320 °C
Wrażliwość na uderzenie mała
Objętość produktów gazowych 680 dm³/kg
Temperatura podczas wybuchu brak danych

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Ammonium picrate (ZVG: 570068) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2011-09-29].
  2. a b Department of Chemistry, The University of Akron: Ammonium picrate (ang.). [dostęp 2011-09-29].
  3. a b Sole kwasu pikrynowego (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-04-07].
  4. Małgorzata Galus: Tablice chemiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2008. ISBN 978-83-7350-105-8.